Kroniki Yamnicka

Hardcore #2

2012-01-30T18:14:00.002+01:00

Miałem coś wrzucić ale nie wrzucę, nie mam czasu :( Zapraszam jednak do gry w The Settlers Online, co prawda trwa teraz zamknięta beta ale o klucz bardzo łatwo. CD-Action na pewno ma ich jeszcze kilka tysięcy w zanadrzu.

Hardcore

2012-01-24T07:07:00.001+01:00

Trip raportu nie będzie ale za to niedługo (w piątek, ew. w weekend) prawdopodobnie wrzucę coś ciekawego na YT :P

Nieobecność

2012-01-23T12:45:00.000+01:00

Przepraszam za moją nieobecność, która była spowodowana wyjazdem na obóz zimowy, następnie przerwę świąteczną, nowy rok a teraz ferie. Po prostu tak porozwalane długie weekendy nie pozwalają mi się skupić i naskrobać cokolwiek. Jednakże niedługo postaram się napisać jakieś trip raport :)

Pierwsze wrażenia z gry TES: Skyrim (PC)

2011-11-26T20:07:00.005+01:00

Wszyscy zagrywają się teraz w Skyrim więc i ja nie mogłem postąpić inaczej. Nim jednak zacznę cokolwiek pisać o najnowszej odsłonie serii The Elder Scrolls wspomnę że moja przygodą z dziećmi Bethesdy wyglądała dość dziwnie, bowiem choć słyszałem i teoretycznie miałem Morrowinda to w niego nie zagrałem. Pierwszą częścią z tej serii, w którą miałem okazję pograć był Oblivion, którego porzuciłem gdy fabuła się rozwinęła. Jego miejsce zajął Morrowind, który po 2 dniach gry został odinstalowany i oddany. Tym razem, jestem nastawiony optymistycznie i wszystkie znaki na niebie wskazują że dam radę trochę dłużej zabawić w zimnej krainie Skyrim.

Powinienem teraz napisać co jako pierwsze rzuciło mi się w oczy po odpaleniu gry ale chyba nie jestem w stanie. Każda cześć jest przecież jedynie udoskonalana a nie przebudowywana (jak szykowany remake Syndicate). Jest jednak jedna rzecz, którą zauważyłem nie tylko ja. Ta rzecz to mapa i nie chodzi tu o jej rozmiary (moim zdaniem jest w sam raz, ani za duża, ani za mała) ale o to w jaki sposób została przedstawiona. To znaczy, wykonaną ją w technologii 3D, dzięki czemu góry na mapie są wypukłe, a my widzimy gdzie jest dolina, kanion i przesmyk.

To co odpychało mnie w poprzednich częściach była niestety fabuła, nie potrafiłem się wczuć w świat i mojego bohatera. Ta część sprawiła jednak, że jako Dziecię Smoka przemierzam krainę i od godziny około 8 rano, nieprzerwanie grałem do 20:00 kiedy zaczęła się Gala KSW na Polsacie.

Hitler, Polish Remover - czyli jak można obrazić ludzi grą

2011-11-22T21:53:00.001+01:00

Siedząc sobie teraz przed PC, zarzucając jakiś doser, odwiedziłem Gamezillę. Co ujrzałem?

A to: http://gamezilla.komputerswiat.pl/newsy/2011/48/tworcy-gry-sequence-w-fatalny-sposob-nasmiewaja-sie-z-polakow

Choć lubię robić afery, to z tego nie jestem chyba w stanie. Pisma do sądu nie napiszę, nie zamierzam też kontaktować się z wydawcami, twórcami itp. Chcę po prostu przekazać to dalej, abyście ujrzeli, jak głupia gra słów + niezbyt mądry żart (niezbyt mądry to nawet za mało powiedziane) może naruszyć czyjeś dobro. Czym producenci gry się kierowali? Nie wiem i nie chcę wiedzieć.

Filmik więcej niż ciekawy #2

2011-11-20T09:44:00.001+01:00

Tym razem odstawiam tematykę gier a zajmiemy się muzyką, dokładniej muzyką heavy metalową. Ale spokojnie, nie będzie strasznie :) Bohaterem filmiku jest Zakk Wylde, gitarzysta zespołu Black Label Society.

Filmik więcej niż ciekawy #1

2011-11-16T18:11:00.001+01:00

Wpadł mi właśnie do głowy pomysł, aby stworzyć na blogu serię wpisów, w których będę umieszczał filmiki więcej niż ciekawe, to znaczy takie, które są fajne, miło się je ogląda itp. Nie będą one dotyczyły jedynie gier. A oto pierwszy z nich, przyznacie że jest więcej niż ciekawy, a do tego na czasie :)

SoccerStar.pl - Zapraszam do wspólnej gry

2011-11-13T11:48:00.001+01:00

Chciałbym zaprosić czytających tego bloga (oraz tych, którzy są tu przez przypadek) do wspólnej gry w SoccerStar.

Gra polega na kierowaniu karierą własnego piłkarza. Mamy własny klub, brakuje na obrońców. Wszystko przyprawione jest fajnym humorem, jeśli ktoś grał w Shakes&Fidget to wie o jakim humorze mówię.

Jeśli zdecydowałeś się na grę:
- Serwer 4
- mój nick Maradona33
- nazwa klubu FC Pozaziemsko

Cofam się do przodu - TES III Morrowind

2011-11-13T07:49:00.001+01:00

Za oknem coraz zimniej, ludzie grają w Skyrima i BF3 a ja siedzę o 8 rano na PC i czekam aż zainstaluje się Morrowind, może i jest to dziwne ale co mi tam, popykam sobie w niego, może coś skrobnę.

Lego Universe - rozpacz...

2011-11-07T22:27:00.002+01:00

Ostatnio zaplanowałem sobie napisać dłuższy tekst o Lego Universe z okazji tego że przeszła na Free2Play, lecz porzuciłem to przedsięwzięcie ponieważ:

- gra odbiera możliwość czatowania tym, którzy nie płacą :L
- dostęp do innych krain niż ta pierwsza jest zablokowany tym, którzy nie płacą :F
- wszędzie gracz nakłaniany jest do upgrade'u swojego konta, tzn. by zapłacił :E

"To co tygryski lubią najbardziej" - Arkadia RPG

2011-10-17T22:20:00.000+02:00

Dziś, przeglądając sobie kwejk.pl zobaczyłem infografikę (no, powiedzmy że była to infografika) o pewnym projekcie, grze czy czym to nazwać można. Mówię o www.arkadia.rpg.pl . Nie ma sensu nic więcej pisać, wystarczy wejść i sprawdzić co to i z czym się to je :)

#2 Takie małe info...

2011-10-17T22:17:00.000+02:00

W sprawie niby coś ruszyło, ale nie tak jak sobie zaplanowaliśmy :) Gitara elektryczna i basowa zostały nagrane, po czym ulotniliśmy się wraz z gitarzystą z próby bowiem robotę do odwalenia miał wokalista i perkusista. Niestety wywiązały się problemy natury technicznej (zbyt duża przebitka basu nad gitarą, perkusją ledwo słyszalna), przez co za tydzień kolejny raz ustawiamy wszystko jednakże inaczej :)

Enjoy !

Takie małe info...

2011-10-03T20:20:00.002+02:00

Być może już niedługo (w przeciągu miesiąca, półtora) postaramy się wraz z zespołem udostępnić nagrane demko. Jest ono w trakcie tworzenia w warunkach domowych lecz ze wsparciem odpowiedniego sprzętu. Jeśli coś w sprawie ruszy, na pewno zostanie to tutaj udokumentowane.

Wybory 2011 - Niekwestionowany Faworyt

2011-09-26T19:59:00.005+02:00

Pewnie zastanawiacie się kim jest ten "faworyt". Oczywiście - Janusz Palikot i Ruch Poparcia Palikota.

Zanim omówię, dlaczego jest on moim faworytem, przedstawię w skrócie program partii.

- dofinansowywanie metody in-vitro z budżetu państwa
- legalizacja związków homoseksualnych
- zmniejszenie wydatków na siły zbrojne do 1% PKB
- wycofanie się z misji wojskowych
- legalizacja tzw. miękkich narkotyków

Jak widać powyżej, program partii Ruch Poparcia Palikota jest "obcy" dla mentalności większości Polaków. Pisząc obcy mam na myśli sytuację, w której Polska jako kraj, zaczyna zbliżać się do światowej czołówki w kwestii prawa, które respektuje wolność ludzi oraz ich wolną wolę. Na pierwszy ogień, weźmy wypisany tutaj punkt mówiący o metodzie in-vitro. Dofinansowanie takiej metody przez państwo, da ludziom, których na to nie stać szansę na potomstwo i założenie kompletnej rodziny. Oczywiście to są wydatki ale czy orliki postawiono za darmo? czy planowane świetliki też są stawiane za darmo? Nie, dlatego właśnie uważam że dofinansowywanie tej metody zapłodnienia jest słuszne, a nawet więcej niż słuszne.

Drugim z kolei punktem jest legalizacja związków homoseksualnych (dla większości z Was pedałów). Cóż, być może i jest to pogwałcenie godności ludzkiej, bowiem małżeństwo jest z definicji związkiem osób różnych płci jednakże w dobie tolerancji odmienności innych powinniśmy dać szansę rozwiązania tego problemu i zaprzestania ciągłych manifestacji na ten temat (bo przecież mogą to być związki partnerskie a nie śluby).

Zmniejszenie wydatków na siły zbrojne nie jest może na pierwszy rzut oka zbyt dobre ale popatrzmy na to z innej strony, czy w dzisiejszych czasach armia jest potrzebna? Owszem, toczą się wojny ale w państwach "zahaczających" o świat trzeci z powodu nieskończonych wojen domowych i braku odpowiedniego rozwoju cywilizacyjnego.

Wycofanie się z misji wojskowych to kiełbasa wyborcza na rodziny żołnierzy, którzy są w Iraku lub Afganistanie, bo przecież każda matka czy każdy ojciec chciałby aby jego dziecko wróciło do domu całe i zdrowe zamiast wysługiwania się USA w wojnie o ropę, której nigdy nie uświadczymy bo się nie podzielą.

Ciężko opowiedzieć się jednak w kwestii legalizacji miękkich narkotyków dlatego, że opowiadając się "za" jesteśmy uznawani za ćpuna albo JP. Ja jednak twardo obstaję w tej kwestii i nie zamierzam zmienić zdania. Jestem "ZA" i uważam że może to wzmocnić budżet o grube miliony. Jak? A tak, że państwo stworzyło by zakłady produkujące czystą marihuanę bez dodatków chemii itp. (jednocześnie mając monopol na produkcję marihuany w Polsce - uregulowany prawnie, nadal ścigając domorosłych hodowców) następnie sprzedawało by ów produkt z podatkiem i akcyzą. Jak z papierosami, tylko że drożej.

website and blog polls

World Of Tanks - Ocean frustracji....

2011-08-28T15:01:00.002+02:00

Po zakończeniu się zamkniętej bety (w której brałem udział) postanowiłem odświeżyć moją znajomość z World Of Tanks. Oczywiście moje wywalczone w zbugowanej i niestabilnej wersji czołgi zostały "zniknięte" i zabawa zaczyna się od nowa.

Nic nie stanęło by szczęściu na przeszkodzie, gdyby nie to, że tamtejsi gracze to albo laicy, nieznający angielskiego i innego łatwego w komunikacji języka albo wredne cwele, które nie grają po to, by coś zespołowo rozegrać ale po to, aby wkurwić tych, o bynajmniej stalowych nerwach. Na nic zdają się prośby, propozycje i dokładne opisy rozegrania bitwy, skoro 9/10 osób kompletnie olewa czat, a pozostałe 1/10 to my. Owszem, są wyjątki ale to niestety wyjątki. Wyjątkami powinni być Ci, którzy potrafią rozpieprzyć całą bitwę.

Mam też perełkę: gdy zaproponowałem taktykę, pójścia lekkimi czołgami lewą flanką i szybki zwiad aby artyleria mogła ostrzelać pozycje wroga, zostałem wyzwany od "traitor" czyli zdrajców i "i saw you when u talked with a enemy commander" czyli rozmawiałem z przywódcą wrogów. Dlaczego jest to perełka? Już tłumacze. W grze nie można rozmawiać z wrogami oraz przy przegranej bitwie (gdybym był zdrajcą, to aby pomóc "swoim" musiałbym przegrać) nie otrzymuje się żadnych korzyści.

Wiedźmin 2: Zabójcy Królów - Infografika

2011-08-24T12:38:00.001+02:00

Odnalazłem w sieci infografikę dotyczącą gry Wiedźmin 2. Została ona przygotowana przez gram.pl. Co prawda jest ona stworzona w języku angielskim ale w dzisiejszych czasach nie powinno to sprawić nikomu najmniejszego problemu. :)

|INFOGRAFIKA|

Wygrałem w konkursie

2011-08-17T02:55:00.000+02:00

Konkurs organizował portal Grasz.org a do wygrania były:

- Emergency 2012 (moja wygrana, pierwsza nagroda :))
- Pakiet dodatków Europa Universalis 3 (druga nagroda, mój brat by się ucieszył)
- Magicka (trzecia nagroda, tę wolałbym bardziej od Emergency)

Dodatkowo do każdej nagrody dodawany jest kod na zniżkę 30% w sklepie muve.pl.
Cieszę się, bo pierwszy raz cokolwiek w sieci wygrałem :P

Legalizacja marihuany

2011-08-07T22:42:00.004+02:00

Już od dawna zastanawiałem się dlaczego w mediach niewiele mówi się o legalizacji marihuany (a niektóre stacje, jak chociażby TVP 1 i TVP 2 unikają tego tematu), zamiast tego wolą zajmować się katastrofą w Smoleńsku.

Postanowiłem zagłębić się w temat i sprawdzić jakie postępy robią ludzie, na drodze do jej legalizacji. Dotarłem do informacji, w której opisano jak grupa osób zebrała tysiąc podpisów wymaganych do złożenia wniosku obywatelskiego do Sejmu i wysłała owy wniosek do Marszałka Sejmu Grzegorza Schetyny, ten przedstawił go Prezydentowi Bronisławowi Komorowskiemu, który zablokował wniosek ze względu na "nieprawidłowości formalne". Nie przedstawił tych "nieprawidłowości", po prostu go zawetował. Aktywni działacze społecznie nie poddali się jednak i przygotowali kolejny wniosek. Tym razem sformułowany jako zmiana do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wniosek został odrzucony przez Sejm i sprawa stanęła w miejscu. Nieoficjalnie w sieci chodzą plotki, jakoby grupa ludzi odpowiedzialna za zbieranie podpisów przygotowywała skargę konstytucyjną.

Dla mnie sprawa legalizacji marihuany jest prosta. Powinno się to zrobić aby załatać dziurę budżetową (oczywiście w pewnym stopniu). Nierealne? Otóż realne, bowiem bo nałożeniu nawet dość wysokiego opodatkowania i cła na marihuanę, budżet państwa mógłby poprawić się o kilkanaście milionów złotych. Tak, jestem za legalizacją.

Już wkrótce - Recenzja Wolfschanze II (PC)

2011-08-06T01:38:00.004+02:00

Do końca wakacji, na moim blogu ukaże się recenzja gry Wolfshanze II mojego autorstwa.

Pirat bezczelny - gatunek na wymarciu

2011-08-02T23:31:00.002+02:00

Przed chwilą na forum CD-Action wypatrzyłem taką oto perełkę.

Kliknij aby powiększyć

Prawda że rzadkość? :)

Wymienię się grami

2011-07-30T13:54:00.000+02:00

Jeśli chce ktoś wymienić się grami, to serdecznie zapraszam do pisania w komentarzach. Na wymianę mam:

- Juiced 2: Hot Import Nights (Topseller, stan płyty i box'a b.dobry, kartonu średni, możliwość odwróceniu papierka na pudełku na ten premierowy)
- The Settlers Dziedzictwo Królów (Złota Edycja, poradnik i instrukcja w obszernej wersji, DVD Box i kartonowe opakowanie)
- Gods: Kraina Nieskończonośći (DVD Box, stan b.dobry)

Teskt piosenki - uprzedzam, punk rock :)

2011-07-22T23:32:00.006+02:00

Pierwszy raz zdecydowałem się umieścić tekst piosenki, napisany przeze mnie. Dlaczego tego wcześniej nie robiłem? Bałem się, że go ktoś sobie przywłaszczy :)

Wasze fałszywe polityczne uśmieszki
Nie robią na mnie żadnego wrażenia
Bo dobrze wiem, że wszystko co robicie
To jedna wielka ściema

Wpuszczacie żydów
Wpuszczacie pedałów
Tolerujecie pijacki nałóg
Marihuana wciąż zabroniona
Legalna bita, przez pijaka żona

PS Mamy mały jubileusz. Jest to SETNY post na moim blogu :)

Recenzja Crysis 2 (PC) - ActionMag

2011-07-20T00:12:00.000+02:00

W najnowszym numerze ActionMaga (tj. nr 143-144) można znaleźć moją recenzję gry Crysis 2 na PC. Serdecznie zapraszam do lektury na actionmag.pl oraz do kupienia CD-Action za miesiąc, bowiem ten numer specjalny kącika czytelników pojawi się na coverku :)

Refleks, hah

2011-07-01T01:27:00.004+02:00

Podobno to osoby starsze i szachiści mają słaby refleks. Ja mimo że do żadnej z tych grup nie należę, dopiero teraz, po ponad dwudziestu dniach zorientowałem się że moja recenzja Crysis 2 trafiła na stronę Action Maga. :)

Oto link dla chętnych - KLIK!

Stvierok - fantastyka literacka

2011-06-22T01:32:00.000+02:00

Wszystkich fanów fantastyki, si-fi i innych gatunków literackich powiązanych z futuryzmem i wizją przyszłości zapraszam na blog "Stvierok - fantastyka literacka", gdzie publikowane będą rozdziały amatorskiej powieści. Szału nie będzie, jednak sądzę że koneserzy odnajdą jakaś ciekawą wizję.

STVIEROK - FANTASTYKA LITERACKA

Recenzja - Crysis 2 (PC)

2011-05-25T21:28:00.002+02:00

Powstanie Crysisa 2 było oczywistą, oczywistością. Takiej marki nie da się po prostu zmarnować i ludzie z Crytek dobrze o tym wiedzieli.

Pierwszy Crysis zrobił ogromną furorę wśród growego światka z powodu przecudownej na tamten okres grafiki (choć i teraz potrafi ona cieszyć oko, bardzo). Wielu obawiało się czy nie dostaniemy odgrzewanego kotleta ale tak się jednak nie stało. Twórcy wprowadzili wiele zmian, m.in. - tę największą - przeniesienie akcji z dżungli na wyspie do Nowego Jorku. Sporo zaważyło to na stylu rozgrywki bo o gęstych krzaczkach nie ma mowy, jednak nie oznacza to że ta zmiana była zła. Miasto zostało odwzorowane na bardzo dobrym poziomie a z każdym kolejnym levelem (ekrany ładowania pojawiają się co misję) doświadczamy tego, co potrafi zrobić z tak wielkim miastem najazd obcych. Owi obcy to tzw. mątwy. Nazwa wzięła się ze względu na ich wygląd, bowiem posiadają na głowach miękką tkankę w kształcie macek. W przeciwieństwie do jedynki, nasi pozaziemscy przeciwnicy nie latają. Poruszają się na dwóch kończynach dolnym od czasu do czasu skacząc na ściany czy małe budynki. Walka z nimi jest bardzo wymagająca gdyż szybkości może im pozazdrościć Speedy Gonzales (dla młodszych czytelników, Speedy Gonzales to baaaardzo szybka mysz). Za każdego zabitego obcego otrzymamy adekwatną do jego "stopnia" ilość nanokatalizatorów do ulepszenia naszego NanoSuita 2.0. Ulepszeń dostępnych w grze nie jest zbyt wiele bo tylko 16, a naprawdę wartościowe są tylko te, które odblokowujemy pod koniec gry. Na dodatek, możemy uaktywnić jedynie 4 ulepszenia na raz.

Sprawnie rozwiązano też używanie mocy kombinezonu. Teraz nie jest odpowiedzialny za to trzeci przycisk myszy a kilka oddzielnych klawiszy. Na polu walki o Ziemię sprawdza się to bardzo dobrze i nie ma problemów z wyczuciem momentu, w którym warto zrobić użytek z naszego nanokombinezonu. Pole do popisu mamy bardzo duże i zawsze będziemy chcieli wykorzystać wślizg pod przeszkodą bądź mocny skok i chwyt gzymsu aby naszych przeciwników wyeliminować spektakularnie i skutecznie. Nieodparte jest jednak wrażenie że to przeciwko ludziom, nasz kombinezon jest skuteczny w 100%. Dzieję się tak dlatego, że naszych kosmicznych wrogów pojawia się na raz bardzo wiele i ciężko jest przejść obok nich niezauważonym lub unicestwić ich po cichu. Grając na poziomie „postludzkim” (odpowiednik MegaHiperHardHardcoreSadoMasoKasta” gra zajęła mi około 8 godzin. Jest to wynik dość dobry bowiem na forach internetowych ludzie z reguły „chwalą się” 13 godzinami. Jednak warto zwrócić uwagę, że większość czasu gry zajęło mi… szukanie znajdziek. Znalezienie odpowiedniej ich ilości pozwala odblokować biosy i inne tego typu popierdółki dla maniaków takich udziwnień.

Naszym bohaterem jest Alcatraz. Marines, który został teoretycznie zabity przez latający statek obcych zaraz po wypłynięciu z zatapiającej się łodzi podwodnej. Uratował go jednak Prorok, umieszczając go we wnętrzu kombinezonu. Sam natomiast, zafundował sobie strzał w łeb. Zanim jednak dokonał samobójstwa zostawił graczowi wiadomość a zarazem cel pierwszego zadania. Dalsza cześć gry trzyma się tego schematu z chirurgiczną dokładnością. Słuchamy głosu z sygnału wysyłanego do naszego suita i wykonujemy to co nam powiedzą. Alcatraz nie odzywa się przez calutką grę ani słowem choć dialogi wskazują czasem na to, że bohater zadał pytanie. Fabuła jako całość nie jest może mistrzostwem scenopisarstwa ale kilka ciekawych momentów się znajdzie (lecz ich nie zdradzę bo spoilerowanie jest be!). Twórcy nie zrezygnowali z modyfikacji pukawek i nadal możemy sami wybrać, jakich dodatków chcemy użyć dla naszej broni aby była ona zarazem śmiercionośna i cicha. Poskutkowało to jednak pewnym absurdem gdyż do typowego shotguna możemy dołączyć tłumik., który skutecznie wycisza go i możemy z niego strzelać jak świr a i tak żaden z wrogów nas nie usłyszy. Broni jest może zbyt wiele, ale taki arsenał jaki oddano do naszej dyspozycji zdecydowanie wystarcza. Nie trzeba przebierać spośród Kałacha + 6 do siły a Snajpery +2 do zręczności.

Od strony audiowizualnej Crysis 2 jest po prostu… piękny. Grafika została poprawiona (!) względem jedynki dwukrotnie i teraz modele – szczególnie ludzi – są porażająco dokładne. Nie uświadczymy na nich nawet cienia jakieś kanciastego polygona. Jedyne co mnie poraziło, to maksymalne uproszczenie ustawień graficznych. W „dwójce” do wyboru mamy „Gracz”, „Zaawansowany” i „Hardokorowiec”. Czyli odpowiednio – minimalne, średnie i maksymalne. Nie jestem zwolennikiem tego typu rozwiązań, gdyż mój komputer ciągnie C2 na maxie ale tak duże rozmycia zaimplementowane na najwyższych ustawieniach sprawiały że po kilkugodzinnej sesji z Crysisem bolały mnie oczy od wybałuszania ich i doszukiwania się w takiej mazi ekranowej jednego z moich przeciwników. Osoby odpowiedzialne za muzykę powinny zostać nagrodzone specjalnym wyróżnieniem w kategorii „Najlepsze udźwiękowienie gry akcji”. Ścieżka dźwiękowa jest bowiem tak dobrze wykonana że nawet przeciętny gracz nie zwracający na taki aspekty gry nawet cienia uwagi, przystanie i posłucha choć przez kilka sekund.

Podsumowując – Crysis 2 to zdecydowanie jedna z lepszych gier tego roku, jednakże brakuje w niech czegoś, co mogło by przyciągnąć graczy na dłużej. O multi nie pisałem, ponieważ nie widzę Crysisa 2 w multi i nie chcę się pchać w coś, co dla mnie jest spalona na starcie. Dlaczego? A dlatego, że nie jara mnie szesnastu chłopa w NanoSuitach ganiających siebie po mapie i strzelających z mało skutecznych na siebie narzędzi mordu.

Ocena: 8/10

Plusy:

+ nowy Crysis

+ budowa map i sceneria

+ Nanokombinezon v 2.0 i jego ulepszenia

+ fabuła*

Minusy:

- fabuła *

- niemy bohater

- zbyt wiele obcych

*fabuła – wpisałem „fabuła” w minusach i plusach bowiem wierzę, że było ich stać na coś lepszego.

Co sie dzieje..

2011-04-23T02:43:00.000+02:00

Po raz kolejny zapuściłem bloga i nie pisałem nic przez bardzo długi czas. Nie spodziewajcie się raczej prac 3D, recek czy czegoś, czym parałem się ostatnio. Straciłem motywację i wypaliłem się w tamtych tematach. W zamian zostałem obdarzony natchnieniem do tekstów piosenek. Kilka z nich postaram się wrzucić w najbliższym czasie (jak tylko odzyskam zeszyt w którym je zapisałem, ów zeszycik jest w tzw. "kanciapie" bo przyniosłem go na popijawę i tam został, ale jak przeleży trochę to nic mu się nie stanie). Hah, kolejna zmiana, spontaniczna. Zacząłem pisać o sprawach rzeczywistych a nie jak do tej pory o tych, z wirtualnej rzeczywistości. Ale czy to źle?

Modelowanie 3D - Szklaneczka z ołówkiem i linijką

2011-03-03T20:53:00.000+01:00

Chyba najlepszy, dotychczasowy projekt.

Modelowanie 3D - bateria Duracell

2011-03-03T07:18:00.002+01:00

Wymodelowałem na szybkiego baterię Duracell ay sprawdzić, jak wychodzą mi modele, a nie scenerie.

Modelowanie 3D - ciąg dalszy

2011-03-02T17:39:00.000+01:00

Wciągnęło mnie modelowanie 3D. To na prawdę świetne hobby, bardziej pasjonujące od pisania recek. Tak pasjonujące że aż zaopatrzyłem się w program 3DS Max 9 i wymodelowałem taką scenkę:

Modelowanie 3D - nowe hobby

2011-02-28T22:00:00.002+01:00

Jak pewnie zauważyliście, recki poszły w dal (ale grami interesuję się nadal) na rzecz muzyki i.... modelowania 3D. Co prawda to drugie hobby niedawno zaczęło mnie interesować z racji czego pierwsza i jedyna praca wygląda tak: KLIK!

Medal Of Honor (PC) - Recenzja

2011-02-02T15:42:00.001+01:00

Seria Medal of Honor przyzwyczaiła nas do większego realizmu niż konkurencja i choć najnowsza odsłona odbiega od tego założenia to i tak jest „bardziej autentyczna” niż Modern Warfare 2

Już przed premierą było wiadomo, że konflikt zbrojny zaprezentowany w grze nie będzie wymysłem scenarzystów a odzwierciedleniem prawdziwych wydarzeń w Afganistanie. Podobało mi się to, zwłaszcza, że miałem dość walk z „niby Talibami” w „turdżykomasirikistanie”.

W trakcie kampanii pokierujemy czteroma (!) różnymi postaciami z dwóch formacji militarnych USA. Oddziały otrzymują różne rozkazy. (np. Jedni będą szturmować wioski wroga a drudzy po cichu eliminować kolejne patrole. ) Nowy Medalom Honor ma specyficzny klimat. Twórcy jako konsultanta zatrudnili członka elitarnego oddziału SEALs, który jest jednocześnie twarzą i jednym z drugoplanowych bohaterów gry. Dzięki temu możemy wsłuchać się w ciekawe rozmowy pomiędzy członkami zespołu oraz taktycznie podejść do zadania (gra często pozwala na osaczenie wrogów).

Niestety kampania nie jest bez wad. Największą z nich jest oskryptowanie wszystkiego co się rusza. Talibowie wychodzą z jaskini/kryjówki do póki nie zrealizujesz celu misji, kilka razy zostajesz ranny (tak nakazuje fabuła) w wyniku strzałów niewiadomego pochodzenia. Jednocześnie rozgrywka jest bardziej naturalna. W najnowszym Call of Duty mogliśmy biec szybciej niż Usain Bolt na 100m,a w MoH bieganie jest jedynie sposobem na potruchtanie kilkanaście metrów dalej. Choć niektóre z misji kampanii potrafią zaskoczyć to efekt końcowy jest okropny. Gra jest bardzo krótka. Starczyła mi na zaledwie 4 godziny! Rozumiem, że żyjemy w czasach gier krótkich, ale tworzenie kampanii na dwa niepełnie wieczory jest dużym przegięciem.

Przez całą przygodę miałem uczucie niedosytu. Głównie z powodu dość niskiego poziomu trudności. Talibowie padali od kul jak kaczki. Dodajcie do tego częste headshoty i arcade’owe znaczek na dole ekranu przy ustrzeleniu przeciwnika w ten sposób. Pomimo ww. niedogodności, eliminowanie zagrożenia ze strony terrorystów jest wciągające. Możemy poczuć się jak polscy żołnierze podczas misji na Bliskim Wschodzie. Wśród broni zobaczymy standardowe wyposażenie Armii USA oraz terrorystów (M249 SAW, AK 47 itp.) jednak największe spustoszenie w szeregach wroga sieje granatnik RPG-7, którego siła rażenia jest bardzo duża. Nie jest to minus, bo od dawna oczekiwałem produkcji, w której wybuchy potrafią napsuć krwi.

Do stworzenia gry użyto dwóch różnych silników graficznych. Odpowiedzialnym za singla jest zmodyfikowany Unreal Engine a za multi silnik studia DICE (twórcy rozgrywki wieloosobowej w grze). Nie wiem jak radzi sobie engine ze stajni DICE, ale Unreal Engine potrafił się lekko zakrztusić i zwolnić animację o kilka klatek. Mimo to, góry przezeń wygenerowane potrafią zrobić niezłe wrażenie. Na pochwałę zasługuje też wierne odwzorowanie modeli wrogów, którzy w swoich ciuszkach lekko przypominających prześcieradła i inne płóciennie szmatki wyglądają bardzo dobrze. Niestety – co mnie ogromnie rozczarowało – tekstury podłoża są często nałożone w niskich rozdzielczościach przez co wielu z Was uzna grafikę w MoH za lekko przeleżałą i poniżej oczekiwań większości graczy.

Jednak prawdziwym mistrzostwem jest udźwiękowienie gry. Mówię tu o dialogach, muzyce oraz odgłosach wojny. Żołnierze rozmawiają ze sobą posługując się żargonem typowym dla oddziałów militarnych (Roger that!), kilka razy akcja na ekranie przeplata się z dramatyczną kompozycją a wystrzały broni powodują, że czułem się jakby to nie była gra a film z poligonu, na którym żołnierze użyli prawdziwych broni. Jest to zdecydowanie jedna z największych (o ile nie największa) zalet gry.

Podsumowując – Medal Of Honor nie jest już taki jak kiedyś. Nie jest słaby, ale brakuje mu ostatecznego szlifu Moim zdaniem grę zrobiono, by przypomnieć graczom, że seria nadal żyje i CoD może stracić pozycję.

Ocena: 7/10

Plusy:

- wciąga

- modele Talibów

- RPG 7 daje popalić

- misje „po cichu”

- strzały z dużej odległości…

Minusy:

- … niestety za grosz w nich realizmu

- to nie jest stary MoH

- skandalicznie krótka

- grafika lekko nie dzisiejsza

Dead Space (PC) - Recenzja

2011-02-02T15:33:00.002+01:00

Gry z gatunku survival horror jeszcze do nie dawna omijałem szerokim łukiem. Jednak po przejściu (dość strasznego) Bioshocka postanowiłem zagłębić się w ten temat, dzięki czemu sięgnąłem po zapowiadanego na najstraszniejszą grę Dead Space’a.

Twórcy przygotowali prostą, ale za to bardzo wciągającą fabułę. Wraz z załogą naszego statku lecimy w stronę ogromnego okrętu kosmicznego, gdy nagle zostajemy trafieni przez asteroidy. Mimo iż udało nam się szczęśliwie wylądować asteroidy były jedynie początkiem kłopotów bowiem na wspomnianym wcześniej okręcie dzieją się rzeczy straszne. Załoga została wyrżnięta do nogi przez różnej maści stwory. Ich pojawienie się jest skutkiem rozprzestrzenienia się wirusa, który zachowuje się jak żywy organizm i swoje ofiary przekształca w pobratymców. Aby wzmocnić uczucie zagrożenia zostajemy rozdzieleni od reszty grupy i patrzymy jak kilku z nich ginie. Przeżył jedynie kapitan statku i – jakże inaczej – piękna białogłowa. Od teraz naszym zadaniem będzie realizowanie celów stawianych przez naszego dowódcę.

Z racji tego, że bohaterem gry jest Isaac, inżynier kosmiczny, który zna się na sprzęcie używanym na statkach oraz komputerach większość zadań będzie polegać na umożliwieniu im przemieszczania do kluczowych miejsc na statku. Na próżno tu jednak domagać się freeroam’ingu ponieważ jedynie zaszkodziłby świetnemu zrealizowaniu rozgrywki, która nie polega jedynie na bezmózgim rozwalaniu kolejnych poczwar. W Dead Space trzeba czasem pomyśleć bowiem do użytku oddano nam pistolet STAZY (spowalniający czas) oraz moduł kinetyczny, który pozwala na przenoszenie przedmiotów bez użycia siły fizycznej. O ile drugiego „bajeru” można używać do woli to energię pierwszego trzeba ładować w odpowiednich stacjach do tego przeznaczonych. Obie moce są wykorzystywane przy realizacji celów misji.

Nie jest to jednak koniec niespodzianek. Kilkakrotnie w grze, spotkamy się z poziomami, w których nie ma tlenu lub grawitacji (albo obu naraz). Są to miłe odskocznie od typowego kroczenia przez korytarze statku ale i tam nie brakuje przeszkód, które zagrodzą nam drogę do celu. Każdy z dwunastu rozdziałów zaczyna się i kończy w kolejce (okręt jest ogromny i poruszanie się po nim piesze sprawiałoby pewnie nie lada problem). Po wyjściu z niej otrzymujemy komunikat audio-video wyświetlany bezpośrednio na ekranie gry – co ciekawe, nie jest on statyczny i przy poruszeniu kamerą zmieni on swoje położenie. Na próżno też szukać standardowego HUD-a, gdyż ten został sprytnie „schowany” na plecach bohatera i na kolbie broni. Pasek życia biegnie wzdłuż kręgosłupa, energia STAZY znajduje się w kole umiejscowionym na prawej łopatce a stan amunicji wyświetlany jest na holograficznym panelu bezpośrednio na broni. Taki zabieg zastosowany przez twórców skutecznie pogłębia klimat.

Podczas wędrówek po statku często spotkamy się z możliwością podniesienia z ziemi amunicji, medpacków czy kredytów, które są walutą w grze. Za odpowiednią ilość kosmicznych pieniędzy możemy kupić bronie, magazynki do nich oraz kolejne poziomy naszego kombinezonu. Jednak aby mieć możliwość kupna super sprzętu trzeba będzie znaleźć odpowiedni schemat i odwiedzić magazyn, który jest swoistym rodzajem sklepu. Twórcy pozwolili też na rozwój broni oraz skafandra od strony bardziej zaawansowanej. Tzn. zbierając bardzo rzadkie i trudne do wypatrzenia węzły mocy będziemy mogli sobie pozwolić na zwiększenie pojemności magazynka, siły rażenia broni, liczby punktów życia oraz pojemności zbiornika z tlenem. Ulepszenia te są bardzo ważne i gdyby nie one to z późniejszymi przeciwnikami miałbym problem.

Zespół odpowiedzialny za design potworów zasługuje na specjalne wyróżnienie. Ich niemożliwa a jednocześnie ciekawa budowa (ręce na plecach nachylone do przodu czy skorpionopodobny człowiek) sprawia, że ich eksterminacja jest spektaklem odrywanych kończyn. Owe odrywanie jest najskuteczniejszym sposobem na zabicie przeciwnika bowiem przewraca się on i jedynie czołga w nasza stronę. To jedynie trwa niestety krótko bowiem jeśli damy poczwarze chwilę odsapnąć to nabierze ona niesamowitej prędkości i zada bardzo bolesny cios a apteczki są na wagę złota. Niestety można przewidzieć wiele momentów, w których pojawi się wróg. Jednymi z najczęstszych dróg potworów są kratki wentylacyjne oraz udawanie trupa i nagły rise up. Oprócz zwykłych wrogów zdarzy się zobaczyć super silnego „Hulk’a” oraz kilka bossów. Jednego z bossów będziemy zmuszeni rozwalać za pomocą działek pokładowych kalibru „szafa 3m” dzięki czemu jest to miły przerywnik od zwykłego naparzania.

Klimat w Dead Space jest, jednak tylko raz wystraszyłem się potworów biegnących w moją stronę. Być może to efekt późniejszego przyzwyczajenia bowiem ten pierwszy raz zdarzył się na samym początku gry. Grafika i muzyka trzymają równy i wysoki poziom. Wszędzie leżące zwłoki, krew na ścianach i gdzie się da. Do tego wszystkiego dodajcie przytłaczające melodią a podczas walki szybki rytm podnoszący ciśnienie we krwi dwukrotnie. Przyczepić się mogę do bardzo, ale to bardzo gumowatych ciał, które lekki m dotknięciem czubka naszego buta polecą pod ścianę. Jest to zdecydowany minus, wpływający na ocenę ponieważ trup ściele się gęsto i ten błąd razi w oczy.

Ocena: 8+/10

Plusy:

- klimat

- wciągająca fabuła

- Isaac

- upgrade sprzętu

- poziomy bez grawitacji i tlenu

- poczwary i bossy

- bronie, moduł kinetyczny i STAZY

Minusy:

- nie straszna

- „gumowe” ciała

- liniowość

- skrypty (choć ukryte to czasem widoczne)

Fotka z próby

2010-12-18T15:41:00.005+01:00

Na fotce ja z kumplem testowaliśmy mój nowy bas. Drugi gitarzysta jest nieobecny ale my graliśmy jak zawsze :)

15.12.2010r. - Dzień Sądu

2010-12-15T00:42:00.002+01:00

Już od jutra moja!

Tydzień z życia usera Windows 7

2010-12-12T20:30:00.002+01:00

Zanim przejdziesz do właściwej części pamiętnika to wiedz, że opinia jest skrajnie subiektywna i pod wieloma względami możesz się z nią nie zgadzać.

Dzień 1.

Poranek zwyczajny, śniadanie też. Po umyciu rączek, buzi i zębów zasiadłem przy moim PC trzymając w ręku nowiuśką płytkę, na której znajdował się - tak samo nowiuśku - Windows 7 w wersji Ultimate. Im dłużej spoglądałem na nośnik, tym większy był mój zachwyt. Ładne kolory, typowy dla rzeczy oryginalnych blask i to coś czego wielu piratów na świecie nie pozna – poczucie uczciwości. Szybko sformatowałem dysk i przystąpiłem do instalacji nowego systemu operacyjnego. Trwało to ok. 15 minut czyli, o wiele krócej niż w przypadku poprzednich wersji. Gdy proces dobiegł końca i OS był gotowy do działania wyciągnąłem ręce po płytki ze sterownikami do karty graficznej, dźwiękowej i sieciowej. Zdziwiłem się jednak bardzo, ponieważ były one niezgodne z Windows 7! Całe szczęście wszystko szybko się wyjaśniło, ponieważ dobierane są automatycznie przy instalacji systemu. Sam Windows 7 w grach jak i na samym pulpicie system zachowuje się stabilnie i nie spotkał mnie żaden „zwis” systemu lecz nie ma co wybiegać w przyszłość bo jak wszyscy wiemy, kilka godzin po instalacji o niczym nie świadczy.

Spostrzeżenia na dziś:

- Windows XP już nie powróci na pokład mojego PC do grania ale nie odejdzie też w niepamięć.

- Brak potrzeby instalowania sterowników to coś, czego brakowało mi od dawna.

Dzień 2.

Dziś wstałem późno, gdyż po zarwanej wczorajszej nocy ciężko było mi się wyspać. Śniadanie zjadłem jak najszybciej i pobiegłem do pokoju gdzie czekał na mnie PC. Przez 5 minut błądziłem myszką po pulpicie, jednocześnie badając każdy jego piksel i doszedłem do wniosku, że wszystko co znajduje się w Windows 7 jest wysokiej rozdzielczości. Tapety, ikony, zegarek a nawet Paint, który zyskał kilka nowych bajerów. Gdy skończyłem podziwiać jakość graficzną systemu zainstalowałem na dysku grę Toribash i choć jej wymagania nie przekraczają granicy 1/3 mojego configu to ilość FPS wynosiła 13! Jest to pierwsza porażka mojej „siódemki” i szkoda, że na polu gier, do których go zainstalowałem. Zawiedzony rozrywką spoza korporacji M-soft postanowiłem zagrać w to, co oferuje Windows 7. Wybór padł na szachy, w których przegrałem 13 rund z rzędu. ALT+F4 - zamknij system. Piiip….

Spostrzeżenia na dziś:

-Windows 7 ma wiele funkcji, które warto odkryć a w szczególności przetestować, ponieważ może to sprawić nie lada frajdę.

Dzień 3.

Rano – wstaję. Południe – gram. Popołudnie – buszuję po sieci. Wieczór – piszę. Noc – śpię. Tak minął trzeci dzień obcowania z nowym dzieckiem Microsoftu. Nie spotkały mnie żadne niespodzianki ani przykre sytuacje. Trochę mi z tym źle, bo jeśli system nie ma mi nic więcej do zaoferowania to kasę mogłem wydać na coś bardziej ekscytującego i dłużej emanującego radością. Ale jak to mówią, jutro będzie lepiej.

Spostrzeżenia na dziś: Nic specjalnego dziś się nie wydarzyło ale i tak Windows 7 gromi XP.

Dzień 4.

Owszem, było lepiej. Jeszcze przed godziną 8.00 i zabrałem talerz ze śniadaniem przed PC i zajadałem w najlepsze. Aby umilić sobie posiłek, chciałem coś obejrzeć. W tym celi włożyłem pendrive do portu USB. Niespodzianka, musiałem kliknąć aż 6 razy. Raz od antywirusa, dwa od systemu, trzy od firewalla, cztery i pięć od odtwarzacza i sześć od GG bo ktoś zaczął spamować. Takie sytuacje zdarzały mi się dość często, na wszystko systemowi trzeba zezwalać lub nie. Mimo że daje to jakąś cząstkę władzy na OS to bardziej nas jednak ogranicza niż uwalnia od zwariowanych decyzji systemu. Resztę dnia poświęciłem zabawie z multimediami (głównie muzyką i filmami ale zdjęcia też miały swoje pięć minut). Do całej tej zabawy używałem programy Windows Media Center aby sprawnie wybierać funkcje jakie mi są aktualnie potrzebne.

Spostrzeżenia na dziś:

- Windows 7 jest znakomity jeśli chodzi o pracę z multimediami.

- Gdyby tylko miał funkcję zbierania okruszków z klawiatury….

Dzień 5.

Często pracuję z programami, dzięki którym mogę tworzyć ziny, czyli tzw. Internetowe czasopisma. Po przesiadce na W7 chciałem powrócić do mojego zajęcia ale spotkała mnie rzecz straszna. Mój program nie działa na „siódemce”! Przez kilka godzin szukałem na to sposobu ale zarówno system jak i „wujek Google” nie wiedzieli jak sobie poradzić z tym problemem. Zrozpaczony myślałem nad instalację XP z powrotem na mój PC ale powiedziałem sobie: Skoro ten program nie działa to zadziała taki, który nie działał na XP. Gdy już rozpacz minęła zabrałem się do gry w Just Cause 2, który jak wiadomo działa tylko na systemach obsługujących DX 10.

Spostrzeżenia na dziś:

- Trzeba pogodzić się z faktem, że niektóre programy mogą nie działać na „siódemce”

- Jednak obsługa DX 10 otwiera drzwi do nowych możliwości

Dzień 6.

Dnia szóstego miałem nie lada problem. Otóż musiałem na nowo skonfigurować połączenie sieciowe, a że za pierwszym razem robiłem to na ślepo i w euforii byłem zdezorientowany. Buszowałem po panelu sterowania usilnie szukając złotego środka na mój problem. Do odpowiedniego menu doszedłem po około 30 minutach, gdy przypadkiem kliknąłem w jakiś napis. Pozwoliło mi to, w sposób podobny jak w przypadku XP skonfigurować połączenie z Internetem. Całe szczęście!

Spostrzeżenia na dziś:

- Nowe rozmieszczenie wielu funkcji potrafi napsuć krwi

- Wiele jednak pozostało na swoim miejscu

Dzień 7 – Millenium.

Tego dnia podsumowałem wszystkie wady i zalety nowego systemu jak i tego starego dochodząc do wniosku że W7 jest dla mnie o ok. 1,4 lepszy od XP. Skąd 1,4? Otóż przechodząc na „siódemkę” tracimy oraz zyskujemy bardzo wiele. Decyzję tą warto rozważyć, gdyż wielu osobom, nowy system od Microsoftu może sprawić nie lada kłopotu. Jeśli jednak lubisz poeksperymentować możesz śmiało wydać pieniądze albo skorzystać z triala.

Podsumowanie:

1,4 lepszy od XP co daje mu przewagę i sprawiło że wybaczyłem korporacji „M” nieudaną Vistę.

Ostatnia nieaktywność

2010-12-12T20:29:00.002+01:00

Zapewne zastanawiacie sie dlaczego od dłuższego czasu nie piszę na blogi. Otóż w ostatnich tygodniach wiele się w moim życiu zmieniło, odkryłem nowe pasje, stare odeszły na dalszy plan (co nie znaczy że nie są one dla mnie ważne).
Jednak zmiany nie zaszły tylko w życiu - powiedzmy - zawodowym, bowiem prywatnie jestem teraz innym człowiekiem, z innym nastawienie do świata oraz osób, z mojego otoczenia. Nie wiem, co spowodowało że robię tak a nie inaczej ale chyba powinienem być temu wdzięczny bo od dawna, nie czułem takiego spokoju wewnętrznego jak teraz.

Trochę przynudziłem tymi osobistymi rozważaniami ale na rozluźnienie tej łzawej troszke atmosfery obiecuję coś ciekawego zamieścić. Może jakiś filmik albo link do ciekawej DARMOWEJ gierki abyście nie nudzili się gdy zima zagląda nam do domów. Trzymajcie się i nie dajcie sie zwieść, WikiLeaks to przekręt!

Mix #1 - na razie odpada

2010-11-01T09:38:00.002+01:00

W związku z tym, że prace w redakcji ruszyły z kopyta nie mam czasu na pisanie takich tekstów. Być może za jakieś trzy tygodnie uda się coś naskrobać ale tak jak zawsze: nic nie obiecuję.

Mix #1 - opóźnienie

2010-10-27T21:47:00.002+02:00

Chciałbym poinformować wszystkich czytających bloga o tym, że mój mix recek/zapowiedzi/czegokolwiek zalicza obsuwę i dopiero pod koniec tygodnia (w niedziele lub poniedziałek) będę mógł coś naskrobać. Bardzo mi przykro ale takie są prawa natury, że nie można wyjść z rury póki nie spojrzysz do góry.

Mix #1 - zawartość

2010-10-25T14:54:00.001+02:00

Zawartość pierwszego mixa wygląda następująco:

Wrażenia z gry w:

- Civilization V
- Dead Space
- CoD 6
- Battlefield Bad Company 2
- Bioshock
- Medal Of Honor (może)

Przyszłość bloga

2010-10-24T23:06:00.000+02:00

W związku z tym, że teraz nie jestem związany z żadną redakcją (do 1 stycznia) nie odczuwam potrzeby pisania obszernych tekstów (w tym recenzji i zapowiedzi). Postanowiłem od czasu do czasu wstawić mix minirecek, minizapowiedzi na temat najnowszych produkcji. Pierwszy z takich "mixów" ukaże się we wtorek bądź w środę.

Mafia 2 - recenzja

2010-10-20T22:12:00.000+02:00

Obiecana od dawna, pierwsza po przerwie recenzja gry Mafia 2. Zapraszam!

Przed pracownikami studia 2K Games (wcześniej Illusion Softworks) stało nie lada wyzwanie bowiem po wydanej w 2002 roku pierwszej części Mafii - która urzekała gameplayem, fabułą i klimatem – musieli powtórzyć lub (co było najlepszym scenariuszem) przebić jej sukces.

Głównym bohaterem gry jest Vito Scalletta. Jego ojciec pracuje w dokach, matka z siostrą zajmują się domem a on sam został wysłany na wojnę, dokładnie na Sycylię. Tam po raz pierwszy zobaczył czego potrafi dokonać boss mafii. Vito nie jest dobrym chłopakiem, którego w głowie utkwiły słowa matki. Przed przymusem służby wojskowej wraz ze swoim kumplem Joey’em, włóczył się po ulicach imając się od czasu do czasu jakiejś „brudnej” roboty. Choć są przyjaciółmi to często różni ich sposób bycia. Vito to samotnik i chociaż bierze czasem udział w imprezach to nie jest takim playboyem jak Joey. Pierwsze misje jakie przyjdzie nam wykonać są typowe dla chłopców na posyłki, gdyż na bycie członkiem rodziny trzeba sobie bardzo zapracować. Są trzy rodziny, dla których przyjdzie nam wykonywać misję i możecie być pewni że klimat mafijnych porachunków stoi na wysokim poziomie. Są intrygi, konflikty interesów i co najważniejsze – zdrady. Nie będę spoilerował i powiem tylko że Ci co grali w „jedynkę” jedną z misji będą znać.

Podczas rozgrywki, która twa na przełomie lat 30, 40 i 50 mamy okazję zobaczyć jak zmieniał się styl mody, muzyka, motoryzacja i miasto Empire Bay. Oprócz czasowych zmian ujrzeć można pory roku (m.in. zima i jesień), które nadają grze ciekawego smaku. Metropolia została skonstruowana bardzo rozmyślnie co sprawia, iż odbieramy je jako realne odzwierciedlenie prawdziwego miasta z tamtego okresu. Jednak nie da się oprzeć wrażeniu że oprócz misji fabularnych nie ma tam co robić. Kilka sklepów, stacji czy warsztatów nie może zadowolić dzisiejszych graczy, bowiem poszerzenie gry o dodatkowe zadania i cele jest teraz bardzo pożądane. Kilka miesięcy przed premierą gry mówiło się o prawdziwych nazwach samochodów występujących w grze. Niestety nie udało się tego zrealizować i wśród marek pojazdów znajdują się m.in. Schuberty, Smithy i Lasittery.

Misje są różnorodne i jak przystało na gangsterską grę, ważne jest aby interesy rodziny szły jak najlepiej. Handel kradzionym towarem, zamachy, likwidacja zdrajców oraz zemsta na wrogach. Nie ma chyba w Mafii 2 dwóch takich samych misji co mnie bardzo cieszy. Po premierzy gry w wielu recenzjach narzekano na to, w jaki sposób zrealizowano freeroam. Są to opinie na wyrost i bliżej im do gry pod publiczkę niż do prawdziwych wywodów. Sami twórcy sposób rozgrywki nazywają „a narrative driver game i ano pen world” (czyli „nastawioną na opowieść grę w otwartym świecie”). Podczas gry pieniędzy nie brakuje, lecz w jednej z ostaniej misji zostajemy zmuszeni do zebrania odpowiedniej kwoty. Właśnie wtedy zaczynamy interesować się napadaniem na sklepy i dowożeniem skradzionych aut do „niszczarki”. Co wiadomo nie od dawna, modne jest ukrywanie w grze różnych znajdziek pokroju nieśmiertelników i innych związanych z grą pierdółek. W Mafii 2 są to listy gończe i… egzemplarze magazynu Playboy z nagimi zdjęciami pań. Niestety, rozczaruję Was i powiem że te panie są „typowe” dla tamtych czasów…

Grafika i muzyka prezentują wysoki poziom. Wygładzane cienie, dokładne modele aut i bardzo ładne oświetlenie sprawiają że Mafia 2 jest od strony wizualnej ładniejsza od GTA 4 pod każdym względem. Wiem że dzielą jest lata (dokładnie dwa) ale studio 2K Games jest o wiele mniejsze i biedniejsze od R*. Spośród utworów jakie możemy usłyszeć w grze rozpoznałem „Let It Snow”, Come on let’s go” i motyw muzyczny z jedynki. Oczywiście to nie wszystkie, bo jest ich kilkadziesiąt ale fan rocka powinien je znać. W polskiej wersji językowej postawiono na spolszczenie kinowe (napisy) za co polskiemu dystrybutorowi serdecznie i z całego serca dziękuję bo dubbing polskim developerom nie wychodzi najlepiej.

Podsumowując: Mafia 2 jest jedynie podobna do „jedynki”, ponieważ preferuje inny styl rozgrywki. Podobieństwo można jednak dostrzec w klimacie i fabule gdzie jak zwykle twórcy popisali się ponad przeciętnym talentem i wyobraźnią.

Plusy:

- Vito i Joey

- grafika

- muzyka

- fabuła

- klimat

- lata 30,40,50

- pory roku

Minusy:

- za krótka

- praktycznie brak misji pobocznych

- styl rozgrywki nie musi się podobać

- tylko podobna do jedynki

Ocena: 8,5/10

Gracze24h.pl - Opóźnienie

2010-10-16T13:26:00.001+02:00

Postęp prac związanych z ponownym uruchomieniem portalu Gracze24h.pl się opóźnił. Do końca miesiąca powinniśmy się już uporać ze wszystkimi sprawami związanymi ze startem strony.

Gracze24h.pl - Wielki powrót

2010-10-14T18:02:00.000+02:00

Już jutro ponownie zostanie uruchomiony portal dla graczy Gracze24h.pl. Wyczekiwać!

Mafia 2 - zapowiedź recenzji

2010-10-10T17:48:00.001+02:00

Już na dniach opublikuję tu moją recenzję Mafii 2. Jest to niespodzianka zarówno dla mnie jak i dla Was bo jeszcze niedawno postanowiłem skończyć z pisaniem recek.

Battlefield: Bad Company 2 - zapowiedź recenzji

2010-09-22T21:43:00.001+02:00

Właśnie przed chwilą udało mi się ukończyć reckę BC2 ale z publikacją się wstrzymam i jutro sprawdzę ją sobie dokładnie. Wyczekujcie!

Wyjaśnienia, przeprosiny - wazelina

2010-09-20T21:51:00.000+02:00

Zanim przejdę do wyjaśnień chciałbym przeprosić wszystkich, którzy odwiedzali mojego bloga za brak nowych tekstów. Cała moja aspołeczność internetowa spowodowana jest tym, że szkoła nie pozwala na spędzaniu dużej ilości czasu przy kompie, ledwo miałem czas ukończyć Battlefield Bad Company 2. Wyjaśnienia dotyczą tekstu "7 dni z życia usera Windows 7", Bazy Trailerów oraz przyszłych recek. Do rzeczy:

- Tekst o w7 jest na wykończeniu ok, 75% całości ale nie mam siły aby go ukończyć
- Projekt Baza Trailerów upadł z powodów finansowych choć jego idea nadal tkwi w moich myślach
- Przyszłe recki stoją pod znakiem zapytania choć na oku mam BC2 i CoD 6.

BazaTrailerow.xaa.pl - Zapraszam

2010-09-12T10:28:00.001+02:00

Zapraszam do testowania nowego projektu, który będzie codziennie dodawał nowe materiały (głównie trailery.

Tydzień z życia usera Windows 7 - info

2010-09-04T20:09:00.002+02:00

Tekst ukaże się o wiele później niż przypuszczałem. Główne powody to zaangażowanie w szkołę.

Rezygnacja z pracy w redakcji portalu Gamerar.pl

2010-09-01T18:32:00.001+02:00

Dziś oficjalnie zrezygnowałem z posady redaktora portalu Gamerar.pl
Chciałbym im serdecznie podziękować za miłą współpracę i perspektywy rozwoju, dziękuję Wam.

PS Move w siedzibie serwisu IGN

2010-08-31T17:47:00.002+02:00

Oto co się działo w siedzibie serwisu IGN po przyjściu paczki z PS Move. UWAGA, MOCNE!

More PlayStation Move Videos

--------------------------

niepubliczne przedszkole katowice

Tydzień z życia usera Windows 7 - zapowiedź

2010-08-30T07:00:00.000+02:00

Miał być szort x2 wyjdzie pełnoprawny tekst publicystyczny w formie pamiętnika (lekko okrojonej jego formy właściwie). Będzie zawierał opis całego tygodnia, który spędziłem wraz z Windows 7. Każdy dzień zostanie zakończony spostrzeżeniami. Nie będzie to długi tekst (ok 4,5 k - 5 k znaków) ale tyle powinno wystarczyć.

Relacja z postępu prac nad zinem #3

2010-08-26T16:30:00.002+02:00

Kolejna relacja, tym razem już konkrety:
- Strona naszego fan zinu, choć próbna i na darmowym testowym serwerze już powstała i pod tym adresem możecie ją zobaczyć (www.z-zgrani.yoyo.pl). Nieustannie pracujemy aby nadać naszej stronie estetycznego wyglądu i co jak widać skutkuje.

- Dnia dzisiejszego przystąpiliśmy do składu pierwszego numeru zinu i za około 2-3 tygodnie powinniśmy go pokazać światu.

- Obiecałem Wam próbkę, lecz nie mogę tej obietnicy spełnić bo za dużo informacji wypłynęło by do sieci i z niespodzianki nici. Pozostaje Wam czekać.

- W pierwszym numerze znajdziecie recenzję bardzo nowego tytułu :)

Relacja z postępu prac nad zinem #2

2010-08-25T23:35:00.000+02:00

Jak już obiecałem, będę relacjonował jak idą prace nad Zinem, więc zapraszam do czytania!
Prawdopodobna nazwa, jaką przybierzemy to "Zgrani" bądź "zGrani". Oczywiście nie jest to pewne bo jeśli otrzymamy zgodę na użycie logo, jak i nazwy "Click!" to i taka ona będzie (lecz to nikłe szanse ). Prace składowe numeru idą dobrze i już niedługo pokaże próbkę (lecz nie tą najnowszą) a starszą, ponieważ nie chcę zdradzać zbyt wiele o pierwszym numerze. I ostatnia informacja, oprócz recenzji i zapowiedzi pojawią się też newsy oraz kącik dla miłośników sprzętu, który mam nadzieję pomoże nam w podbiciu serc czytelników.

P.S. Niedługo więcej info.

Zin fanów Clicka! jednak powstanie! [UPDATE]

2010-08-18T17:44:00.005+02:00

TEWszystkich zainteresowanych tym tematem zapraszam pod ten adres: http://click.pl/forum/topic4172-click-prosba-do-zainteresowanych-userow.html

Dowiecie się o co chodzi i jak bardzo chodzi (tzn. jak idą prace nad zinem).

/////UPDATE

Powoli, powoli kształtuje się ekipa redakcyjna i wyłaniają się czołowe osoby. Green zostało mianowany redaktorem naczelnym natomiast ja jego tymczasowym zastępcą. Określiliśmy też formę zinu, będzie on wydawany w .PDF i możliwy do odczytania dzięki Adobe Reader.

Temat kolejnego szorta

2010-08-16T03:13:00.000+02:00

Może to być dla Was niespodzianka ale ujawnię temat kolejnego szorta, gdyż będzie on troszkę dłuższy od poprzednich. Taki szort x2.Aby już nie zanudzać: tematem kolejnego szorta jest..... Windows 7. A dokładniej jego użytkowanie gdyż już za tydzień lub dwa nabywam swoją kopię! Zobaczymy jak mi pójdzie z nowym OS-em na pokładzie mojego "peceta".

Szort #2 - Poczta polska, zawsze zawodna

2010-08-15T19:35:00.001+02:00

Kolejny szorcik, tym razem o usługach Poczty Polskiej. Enjoy!

Wiele osób korzystających z usług Poczty Polskiej nie ma o niej zbyt dobrej opinii. Sam należę do grona tych osób z powodu ostatnich wydarzeń. Otóż zamówiłem grę Sniper: Ghost Warrior i wybrałem Pocztę Polską jako firmę, która mi ją dostarczy. Czekałem 5 dni, paczka w końcu zawitała w moje progi. Po uiszczeniu wszystkich opłat (zawsze wybieram przesyłkę pobraniową) listonosz dał mi grę a ja poszedłem ją rozpakować. Stan paczki nie wskazywał na zbliżające się nieszczęście – nośnik był pęknięty i z gry nici, paczka nie była niestety ubezpieczona i nie jestem w stanie zrobić nic oprócz omijania Poczty Polskiej szerokim łukiem bowiem morał z tego taki, że paczka kurierska dochodzi w ciągu jednego dnia i jest ubezpieczona.

Szort #1 - Gra ideał? (Mass Effect 2)

2010-08-13T19:05:00.000+02:00

Oto obiecany szort. Jeden z wielu, które ukażą się na moim blogu już za kilka dni. Zapraszam do lektury.

Styczność z grą doskonałą lub prawie doskonałą to dla recenzenta niezwykłe doznanie. Okazję do takich doznań sprawia nam gra studia Bioware, Mass Effect 2, która przez wielu została okrzyknięta jedną z najlepszych gier w historii i choćby nie wiem jak chciano znieważyć ME2 to ciężko się w niej doszukać jakichkolwiek błędów i niedoróbek, które miałyby wpływ na końcową ocenę recenzji. Z drugiej strony natomiast świetny gameplay, przemyślana fabuła, decyzje i wybory mające wpływ na wydarzenia, filmowość akcji oraz import saveów z „jedynki” wraz z konsekwencjami tamtejszych decyzji sprawiają że ocena podnosi się do 10. Oczywiście w sieci można znaleźć recenzje z ocenami 8 i niżej ale to już zwykła złośliwość osób je piszących ponieważ czołowe polskie serwisy i czasopisma jak jeden mąż ogłosiły że Mass Effect 2 to gra na 10.

Risen (PC) - Recenzja

2010-08-10T11:11:00.001+02:00

Obiecana Wam recenzja gry Risen nareszcie ukończona i możecie ją przeczytać poniżej. Miłej lektury :)

Po rozłące z JoWood, pracownicy studia Pirahna Bytes utracili prawa do kontynuacji przygód o bezimiennym. Nie przeszkodziło to jednak w tworzeniu nowej gry ale w „gothicowym „ stylu. Bez wyrzutów sumienia mogę nazwać Risena „nieoficjalnym Gothiciem 4”.

Zanim przejdę do spraw stricte technicznych omówię fabułę gry. Jako rozbitek trafiamy na Zapomnianą Wyspę, która kontakt z innymi lądami ma dość słaby i mało kto z innych lądów wie co się na niej dzieje. Los chciał, aby nasz bohater znalazł się na niej gdy tzw. Mroczna Fala (uwolniona magia) spowodowała pojawienie się na całej wyspie potworów oraz odsłonienie starożytnych ruin, kryjących artefakty i rozmaite skarby. Nie uszło to uwadze Inkwizycji, która przypłynęła na wyspę przejmując miasta, zakładając posterunki i narzucając swoje rządy pod pretekstem ratowania ludzi oraz samej wyspy. Rządzący dotąd miastem Don Esteban zmuszony był przenieść się na bagna wraz ze swoją świtą i stamtąd stara się odzyskać utracone dziedzictwo.

"Drugi, dobry raz"

Fani Gothica będą zadowoleni tym, że co z serii najlepsze zostało mieszczone w grze Risen. Chodzi mi głównie o możliwość wykonywania zadań dla jednej z dwóch frakcji, Inkwizycji, która współpracuje z Magami oraz Bandytów, kierowanych przez Dona Estebana. W każdej z nich będziemy zdobywać szacunek oraz wspinać się po szczeblach kariery a każde wykonane zadanie przechyla szalę zwycięstwa na naszą stronę. Misje są skonstruowane wystarczająco sensownie aby nie narzekać na nudę, oczywiście trafią się czasami uciążliwe questy typu – „idź przez pół mapy i potem wróć za co wynagrodzę Cię 10 szt. złota” – ale takich zadań są tylko kilka, gdyż inne polegają na wyświadczaniu dość przyziemnych przysług ludziom z wybranej gildii. Z czasem, po wykonaniu odpowiedniej ilości zleceń otrzymamy możliwość kupna nowego pancerza a taki przywilej zdarza się tyko kilkakrotnie! Bronie w grze występują o wiele częściej i z zabitych wrogów można zebrać dość pokaźny arsenał.

Ważną rzeczą w grach RPG są skille, czyli umiejętności. I tu znów ukłon w stronę Gothica, ponieważ poprzez zdobywanie kolejnych poziomów otrzymujemy punkty nauki, dzięki którym możemy trenować nasze umiejętności u odpowiednich osób (oczywiście za opłatą w złocie). Wśród naszych skilli znalazła się kradzież kieszonkowa. Jest ona niezwykle przydatna nie tylko w sferze korzyści materialnych ale też przy wykonywaniu zadań, bowiem dzięki tej umiejętności zdobyłem klucze do wielu drzwi i skrzyń kryjących przedmioty do misji. Sama kradzież kieszonkowa jest prosta, po otworzeniu opcji dialogowej klikamy odpowiednią kwestię z oznaczeniem w nawiasach. Po kliknięciu ukazuje się nam okno ekwipunku okradanego, z którego wybieramy JEDNĄ rzecz. Jako fikcyjne utrudnienie kradzież ograniczono upływającym licznikiem czasu. Sama rozgrywka jest z reguły łatwa do opanowania i mało kto będzie miał problemy ze znalezieniem odpowiedniego człowieka czy odpowiedniego miejsca gdyż dialogi są przejrzyste i wiadomo co jest celem naszego kolejnego zadania.

"Halny wieje nudą"

Satysfakcję z rozgrywki traciłem stopniowo ze zbliżaniem się do ukończenia gry. Spowodowane było to zacieraniem się widocznej granicy pomiędzy wybraną przeze mnie frakcją a tą przeciwną. Nie było teraz kolorów czarnego i białego – zostały tylko odcienie szarości. Mówiąc po ludzku chodzi o współpracę z przeciwną frakcją, która trzeba nawiązać wchodząc do jednej z jaskiń, która jest inna od innych (nie chcę spojlerować). Jestem w stanie zrozumieć ten zabieg bo wiadomo że nic nie jest takie, jakie mogłoby się wydawać ale nie przypadł mi on do gustu i zdecydowanie źle wpływa na fabułę gry, która wydawała mi się intrygująca. Jest jeszcze jedna sprawa, która Gothic’om (takim mianem mogę określać Risena, ze względu na styl rozgrywki) towarzyszy od dawna – chodzi o zabicie osób związanych z misją. Zdarza się to dosyć często i zbyt łatwo. Konflikt z ważną osobą można nawiązać przez przypadek, chociażby wybierając nie tę opcję dialogową i walka gotowa. Śmierć takiej osoby może uniemożliwić kontynuowanie rozgrywki. W Risen spotkałem się z takim czymś raz i mam nadzieję że to się nie powtórzy.

Ze strony technicznej nasz „nieoficjalny Gothic 4” wypada okropnie. Gry pokroju Gothica od dawna borykają się ze słabą oprawą graficzną jak i jej optymalizacją – nie ominęło to również Risena. Na maksymalnych detalach osiągałem wynik FPS lekko poniżej 30 i o dziwo na minimalnych było tak samo. Zmiany w opcjach nie wpływają na liczbę klatek na sekundę a powinny. Wpływają za to na wygląd gry, pomiędzy ustawieniami minimum a maksimum istnieje diametralna różnica. Gra na ustawieniach high lekko dogania dzisiejsze produkcje ale tylko dogania bo liczba detali, tekstury i filtry pozostawiają dość dużo do życzenia. Bez wątpienia jednak to nie grafika w Risen jest najważniejsza. Lecz nie tylko grafikę warto ocenić, obok w szeregu stoi sterowania, które zasługuje na „ósemkę” jak nic. Nie miałem problem z walką czy przemieszczaniem się, klawisze zostały rozmieszczone tak, abym nie potrzebował trzeciej ręki a zarazem miał wszystko pod tą jedną, która leży na klawiaturze oraz pod tą drugą, która trzyma myszkę.

Na koniec, przed przeczytaniem plusów i minusów powiem Ci kilka rzeczy o Risenie. Jest to gra, która ma szansę znaleźć dużo miejsca w sercach graczy lecz bez patch’y się nie obejdzie. Dodatkowo podczas przemieszczenia krainy zabrakło czegoś co można było znaleźć i oczywiście… wątku miłosnego! Tak! Nie spotkałem żadnej panny, z którą nasz bohater chciałby się bliżej poznać, jeśli takie coś w grze znalazłoby się ocena o oczko wyżej gwarantowana. Tymczasem, wędruje „ósemka”.

Plusy:
- Bezimienny
- zdobywanie reputacji
- frakcje
- rzadkie pancerze

Minusy:
- „szara fabuła”
- brak wątku miłosnego
- optymalizacja

Ocena: 8

Na moim blogu w przyszłości....

2010-08-05T09:39:00.000+02:00

W niedalekiej przyszłości (na dniach) na moim blogu będą ukazywać się szorty, czyli krótkie felietony, opisy gier i jakieś drobne uwagi dotyczące aktualnych wydarzeń na rynku gier. Co będzie pierwszym tematem? Niespodzianka! Wszystko w swoim czasie, wyczekiwać!

Dwie informacje

2010-07-13T23:13:00.002+02:00

Pierwsza: Moja recenzja gry Risen ukaże się dużo później z powodu intensywnych prób z moim zespołem
Druga: W wolnych chwilach pogrywam w SAMP 0.3a i jeśli ktoś chcę proszę mnie szukać na tym serwerze - 91.204.163.105:8071 - pod nickiem [GSE]Panderoza

Recenzja Risen (PC) - już niedługo

2010-06-27T22:49:00.002+02:00

W najbliższym czasie opublikuję recenzję gry Risen.

Moja kolekcja czasopism CD-A

2010-06-17T19:56:00.001+02:00

Chciałbym Wam pokazać moją kolekcję 26 numerów CD-A, które przetrwały (bo kilkanaście uleciało w pył). Cóż, chyba niezły zbiór, co?

KLIK!!

Nowy wygląd

2010-06-17T14:44:00.001+02:00

Po tych kilku miesiącach, które minęły postanowiłem zmienić wygląd mojego bloga na bardziej tajemniczy i z bardziej wyrazistym tekstem. Teraz nie będę się tak bardzo opierał na grafice a skupię na zawartości. Mam nadzieję że takie rozwiązanie przypadnie Wam do gustu.

GameRar TV towarzyszy E3!

2010-06-14T22:39:00.001+02:00

Wraz z targami E3 w kolejnych dniach, portal GameRar.pl uruchomił specjalną "linię" poświęconą tymże targom. Jeżeli chcesz przeczytać ekskluzywne materiały i obejrzeć super filmiki oraz trailery zapraszam na www.gamerar.pl oraz www.gamerar.pl/tv/

Coś dla ciekawskich

2010-06-01T05:14:00.000+02:00

Jeśli chcesz coś ciekawego przeczytać, zapraszam tu: BLOG N-TY.

Tom Clancy's Rainbow Six: Vegas 2 (PC) - Recenzja

2010-05-26T17:00:00.001+02:00

Uwielbiam gry, w których oddziały antyterrorystyczne stają naprzeciwko złym zbirom biorących niewinne dzieci, kobiety i mężczyzn za zakładników lub stawiających bomby. To wszystko ma w sobie świetny klimat i pewnie każdy chciałby ratować życie ludzkie. Do tego wszystkiego dodajmy nazwisko świetnego pisarza Toma Clancy’iego, który sygnuje wiele gier o fikcyjnych konfliktach zbrojnych i politycznych.

„Te koleś! Co? AMUNICJĄ!

Jedną z tych wielu zacnych gier jest Rainbow Six: Vegas 2. Jako dowódca oddziału do zadań specjalnych eliminujemy zagrożenia ze strony terrorystów. Misje, jakie przyjdzie nam wykonać są rozsiane po calutkim bożym świecie w różnych strefach klimatycznych. Lokacje wykonane są dość starannie i zawsze jest za czym się ukryć, czy to skrzynka, ściana lub kanapa. A jeśli już o kryciu mowa to nasz bohater, jego kompani i wrogowie mogą to robić dzięki kryciu się za osłonami (podobnie jak w Gears of War). W takim przypadku strzelać można na dwa sposoby: jeden z nich to „ślepy ogień” czyli taki, w którego przypadku zza osłony wystawiana jest jedynie lufa broni (bardzo filmowe rozwiązanie) oraz drugi, w którym wychylamy się zza naszej „oazy spokoju”, wtedy jednak wystawiamy się na ogień czego efektem jest dość szybka śmierć. Poziom trudności jaki oferuje gra jest dość wysoki. Ja zacząłem i ukończyłem grę na średnim i krótka seria z karabinu mogła mnie powalić w kilka sekund. Nie uważam tego za wadę gry bo tak powinno być, oddziały specjalne to nie przelewki i jeżeli wpadamy w wir walki, powinniśmy przygotować się na dość chłodne przyjęcie przez przeciwników.

Nasi oponenci to różnorako uzbrojeni złoczyńcy, najemnicy oraz dobrze opancerzenie „kafaros”. Ci ostatni noszą tarcze, które gracz CS 1.6 na pewno zna. Są to tak zwane tactical shield wykorzystywane głównie przez SWAT i oddziały szturmowe. Nie wiem co robią one po stronie terrorystów ale skoro nie takie rzeczy kupuje się na czarnym rynku zbrojnym to chyba nie powinniśmy się za bardzo dziwić. Oddano nam dość spory arsenał, a do tego na polu walki każdą pukawkę można podnieść z ziemi, lecz rzadko się zdarzy sytuacja, w której zabraknie nam amunicji (mnie, to przytrafiło się chyba dwa). Bronie podzielono na kilka kategorii, rozróżniam z nich: shotgun, assault rifles, sniper rifles, submachine guns, pistols oraz light machine guns. Znajdziemy w nich takie bronie jak M11, Clarion, M22 czy Desert Eagle. Gdyby policzyć je wszystkie, wynik byłby w granicach trzydziestu lub czterdziestu. System wydawania rozkazów naszej drużynie jest prosty w obsłudze ale to, co możemy dzięki niemu uzyskać nijak ma się do jego łatwej obsługi. Zarówno rzucanie przez nich granatów i natychmiastowe krycie się za osłona jak i czyszczenie pomieszczeń z wrogów. Przed tą drugą akcją warto jednak zajrzeć pod drzwi za pomocą kamery szpiegowskich i zaznaczyć pozycję dwóch wrogów, których mają zabić jako pierwszych. Wygląda to świetnie lecz jest o wiele bardziej efektywne i przekłada się w dużym stopniu na finezję sposobu przejścia zadania.

„Łap linę! Roger that!”

Nasz bohater jest bardzo mobilny, potrafi skakać przez niskie osłony, okna, biegać szybkim sprintem i kucać. Dodatkowo czasem zdarzy się znaleźć liny, po których można zjechać lub wspiąć się i zajść wrogów od tyłu. Te elementy rozgrywki najbardziej zapadłym mi w pamięć i jeżeli ktoś z moich znajomych powie Rainbow Six: Vegas 2 to pomyślę sobie: a to, ta strzelanka ze wspinaniem się po linach. Co do samego gameplayu zastrzeżeń nie mam ale mogło być lepiej bo trochę wieje ograniczonym budżetem zarówno w animacjach jak i samej grafice. Tekstury są dość jednostajne i rzadko widziałem coś, co było inne niż pięć metrów wcześniej na tej samej ścianie. Może to i lekkie marudzenie bo tytuł sam w sobie jest solidny i z bogatą przeszłością ale w porównaniu do innych gier wypada dość słabo. Że to FPS to jasna rzecz więc bliskość rozgrywki czuć nie tylko metaforycznie. Kamer umiejscowiona jest dość blisko broni przez co obserwator, który nie wie jaką grę obserwuje może spekulować że to tani tytuł. Mnie pasuje. Wracam jednak to grafiki. Cienie są wygładzane, tekstury i modele postaci też. Motion blur został zaimplementowany przez co dym, wybuchy i ogień walki wygląda prze-extra. Na moim sprzęcie gra hulała dobrze, nie miałem żadnych przycinek i lagów a taki wypasiony to mój pecet nie jest. Tak więc plusik za dość dobrą optymalizację.

„Co by tu teraz robić (czyt. Kogo tu ustrzelić)”

W grze znajdziemy kilka trybów rozgrywki, m.in. Story, czyli karierę, Terrorist Hunt, w którym polujemy na zbirów (coś w rodzaju poligonu ćwiczebnego) oraz grę przez sieć, zarówno Co-Op jak i Versus. We wszystkich tych trybach zdobywamy doświadczenie oraz rosną nasze umiejętności. Można to robić na kilka sposób: przez zwykłe zabijanie do zabijania przez osłony oraz od wybuchów granatów, beczek. Z czasem ze zwykłego gościa stajemy się świetnym fachowcem od eksterminacji robaków, jakimi są terroryści. Nie powiem, świetne urozmaicenie bo rang jest dość sporo. Oprócz tych wszystkich bajerków dostępna jest także zmiana ubioru bohatera. Wpływa to zarówno na jego prezencję jak i szybkość ruchu i pancerz, tak więc warto zwrócić uwagę na to, jakie fatałaszki mu wybierzemy. W końcowej ocenie, po podsumowaniu wszystkich plusów i minusów „Tęcza Sześć” otrzymuje dobrą ocenę i dodatkowego plusa za miło spędzone chwile.

Plusy:

+ krycie się za osłonami

+ dużo broni

+ dobre AI

+ wymagający poziom trudności

+ lokacje

Minusy:

- lekko budżetowa

- czasami irytuje

Ocena: 8/10

Już niedługo - Recenzja Rainbow Six: Vegas 2

2010-05-24T15:41:00.000+02:00

W przeciągu dwóch tygodni opublikuję moją recenzję gry Rainbow Six: Vegas 2.

Terrorist Takedown: Wojna w Kolumnii (PC) - Recenzja

2010-05-23T21:25:00.002+02:00

Polityka wydawnicza City Interactive jest – delikatnie mówiąc – dziwna. Wszystkie te „gry” za 9,99 zł lub za 19,99 zł mogą kogoś cieszyć ale są denne i nie pozwalające na naprawdę przyjemnie spędzone przy nich chwile. Tym razem, mowa o Terrorist Takedown: Wojna w Kolumbii.

„Hukana ma tata”

Po takim tytule można spodziewać się wielu rzeczy, ja byłem ostrożny i nie nastawiałem się na miłą przygodę. Można rzec że wręcz przeciwnie, nałożyłem mój ulubiony strój masochisty i uruchomiłem to „cacko”. Pierwsze wrażenie? Menu sprzed epoki lodowcowej, ilość dostępnych opcji graficznych i innych ustawień dość uboga, ale cóż trzeba iść dalej. Po kliknięciu w przycisk nowa gra zostajemy przeniesieni bez żadnych ceregieli w środek dżungli, w której widoczność jest ograniczona do kilku metrów i to nie dlatego, że tak zaplanowali to twórcy, silnik na jakim stoi gra (stary wysłużony Chrome Engine 1) nie pozwala na generowanie zbyt odległych horyzontów przez co często zostaniemy zaskoczeni przez przeciwnika, który pojawił się z nikąd. Skoro już wspomniałem o dżungli to roślinność, jaką przyjdzie nam ujrzeć można określić dwoma epitetami, pierwszy z nich to brzydota a drugi – jeszcze większe brzydota. Tekstury jakich użyto aby pokryć modele krzaków i drzew nie są zróżnicowanie, przez co miałem dziwne przeczucie że wszystko wokół wykonane zostało z taniego, chińskiego i do tego przemyconego plastyku. Nigdy nie byłem w Kolumbii ani nie przyglądałem się zdjęciom tamtejszej roślinności ale na mój nos, twórcy nie wzorowali się na tamtejszej florze.

„Idź pan w… las”

Nasz bohater, jest żołnierzem-zakapiorem, który nie boi się niczego i sam przemierzając całą gęstwinę leśną rozwala wszystkich i wszystko. Czasem zdarzy się spotkać naszych towarzyszy ale są oni nie mobilni i tylko osłaniają podczas wykonywania brudnej roboty. Tą brudną robotą, jaką przyjdzie nam wykonać jest ratowanie więźniów, niszczenie wrogich pojazdów oraz zwykła eksterminacja kolejnych oddziałów. Nie ma w tej grze miejsca na jakąkolwiek fabułę, gdyby była to i tak by wiele jej nie pomogła.
Wrogów zabijamy na wiele różnych sposobów a do dyspozycji oddano nam całkiem niezły arsenał. W jego skład wchodzi nóż, Desert Eagle, karabin M16, karabin snajperski, Shotgun oraz granaty, które bardzo się przydają. Amunicja do wcześniej wspomnianych zabawek leży wszędzie (tak jak apteczki z resztą), co może trochę dziwić bo skąd podczas ucieczki ciężarówką przez dżunglę na środku drogi leży zestaw pierwszej pomocy i skrzynie amunicji.
Gameplay wskazuje na ogromną budżetowość produkcji. Mam nawet przeczucie że wszystko było wymyślone, stworzone, nagrane i wysłane do dystrybucji w ciągu jednej nocy. Owszem, gra ma kilka zalet i przez chwilkę grało się przyjemnie ale nie można od niej niczego, powtarzam NICZEGO wymagać bo przestaniemy wierzyć w ludzi, Boga i komputery. Takiej gry jak TT: Wojna w Kolumbii to trzeba ze świecą szukać, tylko szkoda że dymną.

„Pod maską”

Choć już wspominałem o grafice i technologii wykorzystanej do stworzenia TT:WwK to muszę jeszcze dodać jak bardzo słabo to wszystko wygląda razem. Detale (a raczej ich brak), modele postaci, domów, broni, pojazdów, sztuczna inteligencja – no po prostu wszystko – zostało totalnie spieprzone. Nic nie trzyma się kupy a jedynie kupą ocieka. Nie jestem w stanie pojąć jak taki produkt mógł, w ogóle trafić do sklepów i to w dużych ilościach (w sklepie, w którym to coś kupiłem leżało obok siedem kolejnych egzemplarzy). Jest wielu ludzi, którzy lubią produkcje City Interactive i uważają ich gry za solidnie zrobione (pewnie nigdy nie grali w TT:WwK). Jednak zaskoczyła mnie jedna, ciekawa i bardzo emocjonująca rzecz – ale tylko przez jedną milionowa sekundy – w grze jest ragdoll! Dziwisz się? Ja też.

Nic więcej z tej produkcji nie da się wycisnąć, można jedynie odinstalować bo dwie i pół godziny gry to za mało aby jakkolwiek miło wspomnieć całą grę a co dopiero poszczególne misje i mówić kolegom jakim to „pr0elo” się nie jest.

Plusy:

+ tania

Minusy:

- prawie cała gra
- menu
- opcje
- tryby gry
- tekstury

Ocena: 1,5/10

zGrani - zin

2010-04-27T10:52:00.003+02:00

Chciałbym Was prosić o ocenę próbnego wydruku .PDF zinu, który mam nadzieję niedługo się ukażę. Wszelkie uwagi mile widziane.

KLIK!

Recenzja Pure (PC)

2010-04-23T11:35:00.002+02:00

Oto obiecana recka gry Pure (w wersji beta, więc proszę o wyłapanie błędów).

Siadając do Pure’a nie oczekiwałem zachwytu z powodu grafiki, emocji związanych z wyścigami czy dużej dawki adrenaliny. I dobrze zrobiłem, bo strasznie bym się zawiódł. Choć nie jest to hit, to jako gra średnia i miły przerywnik od innych produkcji sprawdza się dobrze.

„A ja na to quade…”

Głównymi założeniami rozgrywki w Pure jest ściganie się na quadach (czterokołowych pojazdach) z pozostałymi piętnastoma przeciwnikami o miejsce na podium, za które zdobywamy nowe części oraz otrzymujemy awans do turniejów o wyższych klasach silników, które określane są literami (począwszy od słabszej) D,C,B,A. Lecz samo ściganie się to tylko podstawa do wykonywania ewolucji w powietrzu, które w połączeniu z poczuciem wysokości oraz odpowiednią grą kamery, sprawiają wrażenie wyczynu kaskaderskiego w zwolnionym tempie. Tricków jest od groma a zostały one podzielone na cztery kategorie (z czego jedna to „Special Trick”). Za każdy wykonany podczas wyścigu trick, nasz pasek „boost” ładuje się i kiedy tylko zechcemy możemy wykorzystać jego zawartość jako nitro. Zanim jednak wykonamy bardziej zaawansowane ewolucje, musimy zapełnić pasek przyspieszenia aż do zapalenia się ikonki, która informuje nas o możliwości wykonania kolejnych tricków.

Aby nam się nie nudziło, twórcy oddali nam do dyspozycji trzy rodzaje rozgrywki, sprint – zwykły wyścig, race – dłuższy wyścig oraz freestyle – pojedynek na tricki, w którym utrudnieniem jest kończące się paliwo a miłym dodatkiem bonusy, które możemy złapać. Wszystkie wyścigi rozgrywają się na bardzo fajnie zaprojektowanych trasach, na których drogi są pokręcone i często istnieje kilka możliwości dojechania na metę. Sceneria zmienia się zależnie od wybranego trybu gry, najczęstszymi są piaskowe bezdroża o wielkich rampach i wyspy z wieloma tunelami i malutkimi skoczniami. Mapy zaprojektowano bardzo szczegółowo i zadbano o to, aby przy wielkiej prędkości jaką osiągają quady nie zahaczać o budynki i barierki.

„Pimp my Quad”

W Pure pojazdów, którymi chcemy się ścigać nie wybieramy, myje tworzymy. I to dosłownie tworzymy, ponieważ każdą cześć wybieramy z osobna. Warto zwracać uwagę do czego tworzymy nasz pojazd, ponieważ każda część sprawia możliwość rozwoju w dwie strony, race lub trick. Wbrew pozorom, poziom skomplikowania tworzenia własnego quada jest znikomy. Nie sprawia to żadnego problemu a przynosi wiele radochy, ponieważ widok, w którym „sama rama bez dynama” zmienia się w potężną i „olayerowaną” bestię jest bezcenny. W każdym momencie możemy dowolnie zmieniać każdą cześć naszego pojazdu. Szczegółowość pojazdów w grze stoi na wysokim poziomie lecz ucierpieli na tym ich kierowcy. Choć nasza postać wygląda ładnie to tekstury przeciwnika są znacznie gorszej jakości co widać podczas zbliżeń.

„Widzę wrogi pojazd”

Przeciwnicy z jakimi przyjdzie nam rywalizować to cwane skurczy lisy i nie raz zajdą nam za skórę, ponieważ są bardzo agresywni i wymagający. Pure nie jest trudny, ale wymaga od nas umiejętności oraz skupienia. Przy lądowaniu niejednokrotnie byłem „kasowany” przez jednego ze spadających mi na głowę rywali i traciłem czołową pozycję. Czasami warto zepchnąć przeciwnika ze skocznie gdzieś w krzaki ale o zagrywkach znanych z FlatOut możesz zapomnieć. Samym spychaniem z drogi wyścigu nie wygrasz.

„Technikalia”

Muzyka, która występuje w grze to w większości licencjonowane rockowe kawałki fajnych kapeli. Podczas wyścigów dodają one dynamiki oraz świetnie pasują do sportowej rywalizacji pomiędzy zawodnikami. Co do grafiki to dużych zastrzeżeń nie mam ale jeżeli grał ktoś w Fuel to podobieństwo pomiędzy nimi (w sensie jakości graficznej) jest wysokie ale Pure prezentuje się jakby lepiej. Na ekranie często zobaczymy jak brudzi się nasz kierowca oraz jego pojazd podczas wjeżdżania w kałużę błota. Pomiędzy wersją „pecetową” a konsolową w grafice dużych różnic nie ma, co świadczy o dobrze zrobionej konwersji na komputery osobiste. Warto zaopatrzyć się w pada, który będzie naszym najlepszym przyjacielem podczas gry w Pure’a. Najlepszym argumentem na potwierdzenie faktu „że pad jest niezbędny” jest to, że do wykonania „spesziala” trzeba wcisnąć trzy przyciski na raz. Ciekaw jestem jak to zrobić na klawiaturze J.

Pure świata nie zawojowała z prostego powodu, graczy lubiących czysto zręcznościowe wyścigi jest bardzo mało (a najmniej na pecetach). Produkcje kierowane do takich odbiorców to często jedynie konsolowe tytuły.

Ocena: 8

Plusy:

Tricki, trasy, tworzenie quadów, muzyka

Minusy:

Wymaga pada, szybko się nudzi, strasznie zręcznościowa

Już niedługo - Recenzja Pure (PC)

2010-04-20T06:22:00.002+02:00

W ciągu tygodnia, możecie spodziewać się recenzji Pure, quadowej ścigałki z zaskakująco dobrymi elementami ewolucji w powietrzu.

WeźPodarek!

2010-04-06T02:14:00.000+02:00

Lubisz nagrody za punkty? A do tego wszystko za darmo? Jeżeli tak, mam coś dla Ciebie.

Takeagift.pl to strona (podobna do lockerz), na której można za punkty zdobywane poprzez codzienne logowanie, wypełnianie testów z czytania ze zrozumieniem oraz zapraszanie innych. "Ceny" nagród nie są aż tak wysokie ale jest haczyk, Ci co zapłacą dziesięć złotych sms-em będą mieli lepsze "prajzy" niż konto darmowe. Na dodatek ilość nagród jest bardzo mała a wybór jeszcze mniejszy. W każdym razie zapraszam na TakeaGift.pl

Questmaster - Oceń i wygraj!

2010-04-02T14:24:00.002+02:00

Nowy konkurs Techlandu! Do wygrania super nagrody.

Wystarczy napisać historię quest'a wybrać kategorię (jedną z trzech: si-fi, fantasy i horror). Reszta pozostaje w rękach innych, ponieważ to inni oceniają nasze prace.

Zapraszam do komentowania mojego quest'a:

KLIK!

Prima Aprillis :P

2010-04-02T12:00:00.000+02:00

Niektórzy nabrali się na konkurs i komiks o Peczecie (choć taka koncepcja powstała, nie mam na to czasu). Pozdrawiam :D

Peczet - zwiastun growego komiksu

2010-04-01T18:11:00.000+02:00

Czyli coś co ludzie lubią - zabawne historyjki obrazkowe a do tego utrzymane w klimacie gier komputerowych. Zapraszam!

Bohaterem całego komiksu będzie Peczet (podobizna na plakacie), przeciętny chłopak, przeciętny gracz na przeciętnym sprzęcie. W swoim życiu przeżył nie jedno. Komputer to źródło jego przygód, szczęścia oraz... nieszczęścia. Komiks ukazywać będzie się co 2-3 tygodnie (nie wiem, jak będzie z czasem). Mam nadzieję że śmiechu będzie co nie miara.

W związku z tym że pierwszy odcinek już za tydzień, mam kilka pomysłów lecz może wy macie jakiś fajny pomysł na historyjkę do #1 odcinka? Jeżeli tak to ślijcie pomysły na piql33@gmail.com. Najlepszy pomysł zostanie nagrodzony kodem rabatu -40% w sklepie wirtualnypunkt.pl na wybrane produkty!

Konkurs trwa do środy 7.04.2010 r.

Zapowiedź - Wiedźmin 2

2010-03-27T00:41:00.002+01:00

Moja zapowiedź jednej z najlepszych polskich gier. Zapraszam.

Kiedy to w 2007 roku polskie studio CDProjekt RED pokazało światu grę na podstawie powieści fantastycznej Andrzeja Sapkowskiego pt. Wiedźmin, wszyscy byli zdumieni jak świetne gry potrafią robić Polacy. Producenci nie spoczęli na laurach i już od dawna pracowali nad „dwójką”.

W Wiedźminie 2 zostanie zastosowany autorski silnik CDProjektu RED, nad którym pracowali podczas tworzenia "jedynki”! Owy engine jest zaawansowany, posiada ogromne możliwości oraz jest tworzony z myślą o przygodach Geralta. Twórcy zapewniają że cały świat generowany przez nowy silnik ma być jeszcze piękniejszy i będzie wiernie oddawać świat przedstawiony przez Sapkowskiego. Ale nie tylko grafika i lokacje ulegną zmianie, to jedynie czubek góry lodowej. Miasta, w których przyjdzie nam zabawić będą tętnić życiem jak nigdy. W całym tym „tętnieniu” pomoże również w pełni stworzony przez CDPR system mimiki twarzy oraz algorytmów reakcji mieszczan na zachowanie Geralta.

Dużej zmianie ulegnie sposób rozmowy i decyzji. Kamera podczas pogaduszek będzie dynamicznie i klimatycznie zmieniać pozycję a w każdej chwili do rozmowy dołączyć może kolejny chętny do paplaniniy. Często będziemy zmuszeni dokonać wyboru „na czas”. Chodzi o wybranie jednej z kilku opcji dialogowych w określonym czasie, a decyzja będzie miała odzwierciedlenie w przyszłości. Osobiście odbieram to z zaciekawieniem. Przecież w życiu też jesteśmy poddawani presji. Wracając do miast, w różnych zakątkach świata spotkamy różnych ludzi, a różnić będą się oni przynależnością etniczną oraz poglądami. Co kraj to obyczaj!

Fabułą Wiedźmina 2 nie jest porywająca i nie skłamię, jeśli powiem że trochę się zawiodłem. Nasz Biały Wilk został poproszony przez króla Foltesta o ochronę po nieudanym zamachu. Cały czas będziemy kroczyć u jego boku aby nie pozwolić na zabójstwo władcy a przy okazji odkryjemy kto za tym wszystkim stoi. Bohaterowie jakich spotka na swojej drodze Geralt będzie wielu. Jedni będą mu pomagać, inni będą chcieli go zabić. Do pierwszej grupy należy Triss, która potrafi osłonić przed ostrzałem wroga efektowną tarczą kinetyczną. Do drugiej przynależy wredny elf, chcący za wszelką cenę rozpętać wojnę.

Jak wojna, to i walka! System zabijania przeciwników został zmodyfikowany od podstaw i ma być szybko, efektownie i brutalnie. Nie zabraknie rozczłonkowywania ciał wrogów na drobne kawałki. Możemy wybierać, którego przeciwnika chcemy zasypać serią combosów bez QTE. Nasz Wiedźmin otrzyma nowe umiejętności pozwalające mu skuteczniej rozprawiać się z wrogami. W grze pojawią się też bossy, które wielkością przypominają Pałac Kultury. Podczas konferencji CDProjektu pokazywany był grywalny etap walki z bossem-hydrą lub czymś „smokowatym”. Robiło wrażenie.

Wielu zachodzi w głowę, jak będzie z rozwojem Geralta. Otóż nie zaczniemy z zerowymi statystykami, twórcy oddadzą nam do dyspozycji kilka podstawowych umiejętności umożliwiających nam komfortowe granie i wczucie się w klimat. W zapomnienie odejdą natomiast statystyki pasywne (siła, zręczność, inteligencja itp.), zamiast tego wszystkiego rozwijać będziemy ciosy oraz Znaki (czary). Ale to techniczne rozwiązania, nic nie wiemy jak fabularnie zostanie to pokazane (przecież pamięci nie stracił), ale tym będziemy martwić się później.

Modele postaci – jak na fazę produkcji – wykonane są solidnie oraz szczegółowo. Najlepiej prezentuje się zły elf, pewnie przez opaskę, blizny i elfickie rysy twarzy. Wyglądał naprawdę groźnie! Wiele osób w sieci narzeka na facjatę Geralta i jego kucyk. Nie uważam że jest to jakiś piękniś prosto z pokazów mody ale do brzydoty i tandety mu daleko. Ważne jest to jak się rusza. A rusza się całkiem przyzwoicie, czasami zdarzył się „nieludzki” ruch przywołujący na myśl Wolfshanze i „sprite’y” ale przez resztę pokazanej rozgrywki było bardzo dobrze.

Niestety mało wiemy o rozmiarach świata po jakim przyjdzie nam podróżować lecz biorąc pod uwagę to, z jakim rozmachem CDPR podchodzi do Witcher’a 2 możemy spać spokojnie. Klimat tworzyć będzie sama twórczość Sapkowskiego, który stworzył świat tak piękny, że kierując się według jego książki można zmajstrować cudo. W związku z tym, że zaprezentowane lokacje w większości mieściły się w ciemnych zakątkach lądu, niektórzy byli zdolni pomyśleć iż dnia nie ma. Otóż jest, cykl dnia i nocy będzie funkcjonować i to jeszcze lepiej niż w poprzedniej części ukazując nam piękniejsze krajobrazy.

W końcowej ocenie o Wiedźmin 2 można powiedzieć wiele dobrego. Ja martwię się czy przebije „jedynkę”. Największą tego przyczyną jest to, że co raz wyjdzie dobrze, za drugim już nie musi. Czymś co uspokaja jest ekipa, która tworzy kontynuację przygód Geralta. To Polacy z sentymentem do tego co polskie, a szanując polskość (w tym prozę Sapkowskiego) shitu nam nie sprzedadzą.

Wideorecenzja Zombie Driver - wkrótce

2010-03-03T18:41:00.000+01:00

Jako że na blogu cisza, postanowiłem poinformować Was że pracuję nad v-recką gry Zombie Driver.
To, ile będzie trwała recenzja jest na razie tajemnicą ale zdradzę że będzie dłuższa od tej Max Payne 2. Oczywiście wszystkie efekty (te dźwiękowe też) zostaną zaimplementowane do finalnej wersji recenzji i mam nadzieję że wyjdzie z tego majstersztyk. A teraz do zobaczenia za kilka dni (bo wtedy zamierzam ukończyć reckę) Póki co, to może przeczytacie reckę tekstową? Gdzie? A spójrz w prawo. Niżej, niżej.. O! Jest? Prawda?

Zombie Yamakasi - Left4Dead 2

2010-02-25T07:02:00.000+01:00

Zapraszam do oglądania mojego (zabawnego?) filmiku :)

HOU Radio - Zapraszam!

2010-02-23T17:08:00.001+01:00

Nowe radio internetowe rusza! Serdecznie zapraszam do zapoznania się! (Tekst nie mojego autorstwa)

Witam! Jestem Michał (pseudo: M!$!3Q). OD dnia 23.02.2010r. prowadzę radio internetowe współpracujące z tym oto blogiem. Jako założyciel owej stacji "HOU Radio" zachęcam wszystkich fanów dobrej muzyki Do słuchania. Szukam także kilka osób chcących nam pomóc. W razie pytań proszę pisac na moje Gadu-Gadu: 13674610 lub SMS: 796329843! Pozdrawiam M!$!3Q

Nasze WWW

Wideorecenzja Max Payne 2

2010-02-22T16:06:00.002+01:00

Zapraszam do oglądania.

Choć nie udało mi się osiągnąć docelowych 4 minut (wyszły 3) mam nadzieję że od poprzedniej vrecki minęła epoka.

Wideorecenzja Max Payne 2 nadchodzi!

2010-02-21T04:35:00.001+01:00

Już niedługo.

Jej objętość wyniesie około 4 minut, więc ponad dwa razy więcej od Vrecki Mount & Blade. Popracowałem nad głosem i wymową aby wszystko było wyraźne. Problem z głośnością rozwiązałem i teraz wszystko powinno być okey.

Warhammer - Od kupca do głupca

2010-02-16T18:41:00.000+01:00

Kolejny artykuł traktujący o grach (w sumie to tym się zajmuję) :). Oceniłem Warhammer skalą czasu oraz gracza. Zapraszam.

Uniwersum Warhammera zadebiutowało w grach bitewnych, które rozgrywa się poprzez rzucanie kostek i wykonywanie ruchów dostępnych w danej turze. Wszystko to, odniosło niemały sukces i już teraz doczekała się piątej edycji oraz wielu dodatków zawierających własne kodeksy czyli zbiory reguł odgórnie przydzielonych do klimatu rozszerzenia.

Mapa z „Młota Bojowego” nie różni się znacznie od tej, która znamy. Stary Kontynent jest odpowiednikiem dzisiejszej Europy. Rozpoznać można to zarówno po kształtach jak i po znaczeniu gdyż to właśnie Stary Kontynent jest kolebką tamtejszych cywilizacji. Rasy, które pierwotnie występowały (i występują) w grach planszowych Warhammer to starzy dobrzy Ludzie, Elfy, Krasnoludy oraz inne humanoidalne postacie fantastyczne.

Jednak nie samymi „planszówkami” pokazywano graczom na całym świecie magię tamtejszego świata. Z czasem tworzono gry fabularne, karciane oraz te na komputery osobiste. I to chyba właśnie w PC odniesiono największy sukces ponieważ Warhammer 40k zna każdy szanujący się koneser RTS. Lecz w przypadku komputerów, rasy ewoluowały i akcja przeniosła się do przyszłości. Elfów, Ludzi oraz Krasnoludów zastąpiły Orki, Marines „ciemniej i jasnej strony mocy”, Nekroni, Eldarzy oraz Gwardia Imperialna. To oni spierają się o nowe terytoria, planety i pokój dla własnych nacji często przy pomocy śmiercionośnych broni jak i rytuałów. To wszystko przykuwało wielu do monitora na długie godziny nie pozwalając się w jakikolwiek sposób odczepić.

Tak więc w czym tkwi fenomen? Prawdopodobnie w charakterystycznych rasach pozwalających każdemu graczowi upodobnić się do jednej z nich. Bo kto nie chciałby kiedyś zostać jednym z wojaków Kosmicznych Marines i latać z ciężkim bolterem obwieszony amunicją? No, nie od początku tak było. Przed wydaniem wielu dodatków, ilość misji oraz sprzętu możliwego do wykorzystania była bardzo mała. Wszystko to ograniczało się zaledwie do czterech grywanych ras. Lecz THQ głupie nie jest i potencjał wykorzystuje do końca wyciskając z klimatu co się tylko da (włącznie z sokami żołądkowymi bohaterów). Wcześniej wspomniane dodatki to nic innego jak większe patche poprawiające dużo błędów z poprzednich „edycji” oraz usprawniając system kampanii o elementy RPG.

Z czasem gra stawała się swoistego rodzaju ideałem w oczach wielu osób. Stopniowo narastały rzewne dyskusje i plotki nad powstawaniem „dwójki”. Zapowiadał się nowy, lepszy świat dla każdego. Wszystkiego miało być pod dostatkiem a nasycenie akcją - które jak zapowiadali twórcy została spotęgowana wielokrotnie – przelewało się przez burty myślowe każdego człowieka mającego styczność z Warhammer II. Im bliżej premiery, tym bliżej do niebios. Tak można było określić napięcie wokół produkcji. A gdy przyszedł sądny dzień rozległo się echo złych i pełnych żalu recenzji, listów oraz ocen na forach. Czym było to spowodowane? Ano zmianą stylu rozgrywki i całej budowy gry. To już nie był stary, poczciwy RTS-ik, przy którym można było spokojnie popatrzeć na mordujące się Orki z Marines. To był już tylko zwykły, trywialny i sztampowy hack’n’slash polegający na „Idź z A do B i zabij X z pomocą Y ale uważaj na G bo może dojść do H”.

Tak to wszystko można było określić. Wraz z premierą „dwójki” seria Warhammer straciła fana, który był gotów na kupno tej gry po każdej cenie, byle było jak dawniej..

---------------------------------------------------------------------
Ponadto zapraszam do przeczytania mojej recenzji Dark Void umieszczonej tutaj, na stronie AM. To już mój drugi tekst a mam nadzieję że ten o Warhammerze będzie trzeci :)

Mój najnowszy tekst - "Czynniki wpływające na powstanie sequela"

2010-02-11T14:07:00.002+01:00

Mój najnowszy tekst, opublikowany na stronie Action Mag, który od wielu lat gości na coverze CDAction.

Dla mnie, jest to w pewien sposób duży sukces oraz niespodzianka. Choćby dlatego że wysłałem go na e-mail CDAction a sam Gregorius odpisał, i zamieścił na stronie magu. Bardzo się z tego cieszę i zapraszam do czytania! Tekst zatytułowany jest "Czynniki wpływające na powstanie sequela", który chyba wyjaśnia wszystko.

KLIKNIJ!

TawernaGier.pl - Get ałt jor Mater Fater

2010-02-09T03:46:00.003+01:00

Czyli kto tak naprawdę jest winny słabej reputacji TawernaGier.pl

Co jakiś czas przeglądam TawernaGier.pl i czytam ich teksty, recki, newsy i zapowiedzi. Większość z nich to naprawdę dobre teksty, z ręka na sercu! Poziom zaniża niestety.. Funmen. Głównie przez swoje teksty. Używa w nich podwórkowego, często głupiego i mało rozwiniętego języka, przez co psuje całokształt swoich prac. Takim przykładem jest krótka, beznadziejna, mało treściwa i pisana na kolanie/odczep się recenzja German Truck Simulator. Ja rozumiem, dostałeś grę z 3kropki.pl Groszeq wymagał recki itp. Ale mogłeś ją dopracować, przeczytać po napisaniu lub dać komuś do sprawdzenia…Ech..

Po przeczytaniu jej dodałem komentarz (pod komentarzem Diriana, również niepochlebnym z resztą) z wyszczególnionymi błędami, aby pokazać co jest „be” i trzeba wyrzucić. Po kilku chwilach (czyt. Godzinach) dopatrzyłem się jeszcze jednego błędu. Postanowiłem dodać kolejny komentarz a tu co? Nie zaakceptowano go. Oj Tawerna, Tawerna…Komentarze są po to aby w nich wyrażać opinię, a moja nie była wulgarna więc powinna być zamieszczona..

ProjektAssassin.pl - Oceń, zagraj, wygraj

2010-02-09T03:45:00.001+01:00

Zobacz, jak sprawuje się akcja promocyjna AC II. NAGRODY!!!

Wczoraj w sieci ukazała się akcja promująca Assassin’s Creed II, która dodatkowo daje możliwość wygranej jednej z 700 koszulek oraz…prawdziwej, oryginalnej i jednej z 326 na świecie repliki ostrza Ezio! Przyznam, że nagroda główna prezentuje się świetnie, tak bardzo chciałoby się ją wygrać..ech…Aby wygrać trzeba grać, tak więc wysyłając znajomym zaproszenia i reflinki* otrzymujemy punkty doświadczenia, dzięki którym awansujemy na wyższe poziomy oraz w rankingu. Wydaje się proste, choć takie nie jest. Już po paru godzinach, Super Extra Sławni Mający Dużo Miliardów Znajomych zdobyli masę punktów. Dla mnie, to trochę dziwne biorąc pod uwagę to że za jednego zarejestrowanego mamy 250 pkt a za złapanego reflinkiem 100 pkt. Możecie mówić że linkiem łatwo kogoś nabrać. AKURAT! Polak głupi nie jest, i podstęp zwęszy na kilometr.

Wróćmy do nagród. Zostaną one rozdawane w następujący sposób:

1 Miejsce – Replika Ostrza Ezio
Od 2 do 600 – po koszulce Assassin’s Creed 2
Assassyni Dnia oraz Tygodnia również koszulki

Wszystko fajnie, łatwo i miło tylko że….akcja trwa do 7 Marca! Utrzymać się w pierwszej 600 będzie ciężko, ale napaleniec koszulkowy a może nawet „replikowy” da rade.

Więcej na KLIK

Recenzja - Zombie Driver

2010-02-04T16:37:00.000+01:00

Recenzja Zombie Driver. L4D na kółkach? Nieeee...

Left 4 Dead na kółkach to nie jest, ale gdy nie ma się już całkiem co robić to pograć można. Choćby dla samych zombie, które tutaj odgrywają główną rolę (zaraz po naszym aucie).

„Prawo, lewo i w zombiego”

Rozgrywka Zombie Driver oparta jest na ratowaniu ocalałych i dodatkowo przejeżdżaniu zombie, które to opanowały całe miasto. Niestety to trochę za mało aby przykuć do monitora i zmusić do przejścia. Nie ma tu nic co mogłoby urozmaicić rozgrywkę, poza standardowymi w takich grach ulepszeniami. Te udostępniane są chaotycznie i kompletnie nieprzemyślanie, bo np. w misji, w której jest masa zombi i ich pokrak, potrzebny jest mocny pancerz a dostaniemy…nitro. Bardzo utrudnia to komfortowe granie, o ile takie w Zombie Driver mogło mieć miejsce. Wszystkich pojazdów jest ok. 5, spośród nich najbardziej charakterystyczne to: Taxi, Police i Ambulance. Wszyscy je znamy, widzimy na co dzień (lub nie). Każde z nich wyróżnia się osiągami, wytrzymałością oraz taranowaniem. Ten ostatni czynnik jest chyba najważniejszy, ponieważ zombie – a raczej ich ciała – potrafią spowolnić, a czas jest tu bardzo ważny, to on decyduje o powodzeniu się misji i zgarnięciu za nią kasę. Co do modelu jazdy, nie jest on może arcydziełem na miarę GRIDa ale do tragizmu brakuje ma lat świetlnych.

„Echo – Zero – One”

Nasza misją jest wywiezienie z zainfekowanych rejonów przez „Nieszczęśliwy Wypadek Którego Nie Było”. Po prostu jesteśmy jak taksówka wożąca „niezombie” do kryjówki. I to cała fabuła. Niczego więcej poza jazdą z punktu A do B,C,D i z powrotem nie uświadczymy. A szkoda, jakieś minigierki mogłyby tej grze bardzo pomóc. Zróżnicowanie to teraz to, czego gracze wymagają najbardziej, bo dwugodzinna jazda przez hordy zombie, nawet mnie się znudziła (choć jestem zagorzałym fanem tychże bezmózgów). Jeżeli patrzeć od innej strony, gra oferuje dość ciekawą rozrywkę dla kogoś szukającego typowej arcrade. Znam osobiście kilka osób, które na pewno zadowoliły by się tym tytułem – powiem więcej – pokochałyby go.

„Wycieraczka”

Graficznie produkcja nie prezentuje się źle, są cienie, wygładzanie krawędzi a na dodatek PhysX. Zaskoczeni? Ja nie, przecież zwłoki truposzów muszą latać realistycznie. Gdyby nie latały to tak jak film John’a Woo bez strzelania – N-I-E-M-O-Ż-E-B-Y-Ć. Czymś, do czego bym się przyczepił jest kamera i płynność animacji. Wszystko widzimy w rzucie izometrycznym (z góry i lekko z boku), co nie sprzyja orientacji w terenie, a jest on dość duży i łatwo się w nim zgubić. Przy wjeżdżaniu w tłumnie zgromadzonych na skrzyżowaniu zombie można zobaczyć jak ekran się „haczy” tzn. porusza się jak robot przez co straciłem lekko uśmieszek na twarzy. Nie wiem, czy to wina optymalizacji czy skryptów zachowania kamery w takich sytuacjach ale nie jest to coś, co chciałbym kiedykolwiek zobaczyć.

„To Paradise”

Grę skończyłem z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony porozjeżdżałem na chodnikach, w parku i na autostradzie masę zombie – z czego baaardzo się cieszę – z drugiej jednak, czuję jakiś niedosyt. Kompletnie niewykorzystano możliwości tytułu. Najważniejszymi pytaniami jakie sobie zadaję są - Czy twórcy kiedykolwiek pomyśleli nad rozwinięciem tego co zrobili? Gdzie tu jakiś plan? – Nie było chyba żadnego planu, bo gra sprawia wrażenie chaotycznie poukładanej a układ poziomów robiony na kolanie. Szkoda, wielka szkoda.

Ocena: 5

Plusy:
+ zombie
+ auta
+ ulepszenia

Minusy:
- niewykorzystany potencjał
- brak planu misji
- po co w to grać?

Assassin's Creed II PC - połączenie z siecią Internet WYMAGANE

2010-01-28T11:01:00.006+01:00

Jedna z najgorszych wiadomości o pecetowej wersji przygód Ezio.

Zabezpieczenie jak zabezpieczenie. Na pewno zabezpiecza, szkoda tylko że wielu (Ci którzy nie mają dostępu do sieci) nie zagra. Choć ilość instalacji jest nieograniczona i płyta w napędzie wymagana nie jest, trzeba łączyć się z serwisem Ubi.com i pozwolić im na weryfikację oryginalności posiadanej przez nas kopii gry. Szkoda, wielka szkoda..

Więcej możecie przeczytać TU.

Dark Void - recenzja

2010-01-25T14:12:00.001+01:00

Recenzja Dark Void od Capcom. Polskiej premiery jeszcze nie ma! Ale steam działa!

Airtight Games to debiutant jako firma, lecz jej pracownicy to zagorzali byli programiści z Microsoft Game Studios. Pod okiem Capcomu pracowali nad Dark Void. Gra przed premierą okrzyknięta przez nich przełomem była dla graczy słabą, nie wartą spojrzenia „latanko-strzelanką”. Czy na pewno tak jest?

„Welcome Home”

Po intro ukazującym nasz lot i katastrofę podążamy za Avą, nasza towarzyszką oraz drugim pilotem. Przed rozbiciem widziała ona jakąś wioskę. I to właśnie do tej wioski podążamy. Ale nie długo jest nam dane dzielić los rozbitka z Avą w tej nieznanej krainie. Już po kilkudziesięciu metrach zostajemy rozdzieleni. Jesteśmy zdani jedynie na siebie, i nie wiem czemu, wtedy pojawiają się Obserwatorzy. Nasza jedyną bronią jest karabin rebeliantów, znaleziony przy jednym z nich. Nie jest to jakieś extra narzędzie mordu ale na początek wystarcza.

„Take Cover!”

Strzelanie to jeden z najważniejszych elementów rozgrywki. Will jako „rambo” radzi sobie nieźle a realizowane dość sprawnie chowanie się za osłonami, daje możliwość zdjęcia wszystkich przeciwników bez otrzymania jakichkolwiek obrażeń. Skoro już o obrażeniach mowa, paska życia nie ma, chwila spokoju i życie się odnawia – standard na dzisiejsze czasy. W walkę wręcz możemy się zaangażować dopiero po zadaniu przeciwnikowi obrażeń, ale warto pamiętać że wrogowie to nie „młotki’ i swój rozum mają i zanim do nich pobiegniemy zdążą nam wpakować serię w bebechy. Arsenał broni prezentuje się nieźle biorąc pod uwagę modyfikacje każdej z nich. Wszystkich pukawek jest w sumie sześć + jedna z plecaka rakietowego. Ulepszając bronie zwiększamy ich obrażenia, redukujemy odrzut i zwiększamy pojemność magazynka. Wszytkie upgrade’y kupujemy za Tech Points otrzymane za zabicie wrogów.

„Fly Up”

Główną zaletą Dark Void, jak zachwalał Capcom, jest latanie. No nie bardzo. To w lataniu są największe zgrzyty. Choć wszystko jest efektowne, dynamiczne i zapierające dech w piersiach sterowanie pułapem i kierunkiem lotu jest okropne. Przy namierzaniu niejednokrotnie ucieknie nam celownik i stracimy „taką okazję” do zestrzelenia przeciwnika. Gdy zasiądziemy za sterami statku „Obserwatorów” czy rebeliantów jest trochę łatwiej. Mniej zwrotny pojazd latający daje możliwość lepszego ustawienia naprzeciw lub pościgu za takim samym wrogiem. Ale jakie możliwości daje plecak Will’a? Dzięki plecakowi możemy latać, unosić się jak Worms’y na jetpacku oraz ratować się przed groźnym upadkiem. Zdecydowanie wystarczy aby eksterminować każdego kto nam stanie na drodze do uratowania świata przed „Obserwatorami” i wprowadzeniem na Ziemię technologii dla faszystów.

„Vertical Fight”

Od czasu do czasu dane nam będzie walczyć na innej płaszczyźnie niż myśleliśmy. Teraz ściany są podłogą a wszystko inne sufitem. Tak można przybliżyć ten element. Przy pomocy jednego klawisza możemy zmienić taras w osłonę i piąć się do góry eliminując wrogów chroniąc się naszym punktem oparcia, ciała zabitych spadają w naszą stronę i mogą zadać obrażenia więc trzeba uważać i nie wychylać się na spadającego truposza. Na pewno jest to innowacja, która dodatkowo przynosi sporo zróżnicowania w ciągłe latanie i strzelanie.

„Remember Who You Are”

Z czasem otrzymamy kilka ulepszeń do naszego odrzutowego plecaka. Większy kaliber broni, rakietki magnetyczne i zwiększona prędkość. Lecz nie tylko on będzie się stawał coraz lepszy. My sami otrzymamy hełm, który ulepszy nasz radar dając możliwość widzenia większej ilości przeciwników krążących wokół nas. Wtedy właśnie nasz „darczyńca’ mówi nam, abyśmy pamiętali kim jesteśmy bo my to „Klucz’, który uratuje Ziemię. I tak też się staje, szkoda że jedynie klucz może przejść i Ava broniąc nas umiera ugodzona nożem. Ale tak musiało być. My wracamy do Londynu przezwyciężając „Obserwatorów”.

„QTE – jestem! Optymalizacja-…..”

Wiadomo, Quick Time Events są obecne w grze i sprawnie wspomagają rozgrywkę. Szczególnie przy uwalnianiu się wrogom z ich uścisków oraz pojedynków z bossami i większymi pojazdami. Przy takich rozwiązaniach gra nie znudzi się i nie przytłoczy Was czymś czego na pewno nie chcecie – niemożnością odetchnięcia w żadnej chwili (przy rozgrywce nie przynoszącej frajdy!). Co do optymalizacji, zmiana ustawień graficznych nie wiele zmieni. Ja sam grając na High i otrzymując wynik 25-31 FPS zmieniając na Low nie miałem żadnej różnicy. Opcje sterowania powinny być lepiej dobrane. Czułość lotu jest fabrycznie ustawiona na ok. 19% a przy takim setup’ie nie da się latać. Warto jest wejść do opcji przed zagraniem i ustawienia wszystkiego na prawie max.

„I See You”

Oprawa graficzna stoi na wysokim poziomie. Odbicia, cienie i wybuchy granatów to efekty, które wprawiały mnie w zdumienie. To co pozostaje w tyle to animacja ruchów i twarzy postaci. Ona pozostawia wiele do życzenia. Czasami wygląda bardzo ładnie, a czasem przypomina najtańsze produkcje na rynku. Facjaty, twarze i buzie postaci, które znajdziesz w grze są ładne, bez kantów i ostrych ścięć. Jedyna twarz, która jest baaardzo brzydko, to twarz…Bohatera! W porównani to jego pięknej towarzyszki Avy, to on jest Bestią a ona Piękną.

„What Are You Think?”

Jako całość Dark Void prezentuje się dobrze a z czasem nawet lepiej. Gdyby go podzielić na elementy ocena byłaby na pewno skrajnie różna. W każdym razie, jeżeli poszukujesz rozgrywki na kilka godzin, która przywiąże cię rozwałką i lotem, Dark Void jest dla Ciebie.

Ocena: 7,5 +

Plusy:

- upgrade broni

- granaty

- chowanie się za osłonami

- „Obserwatorzy”

- QTE

- latanie..

Minusy:

- …latanie

- twarz bohatera

- niektóre animacje

- za wolno zdobywa się Tech Points

Zapowiedź recenzji

2010-01-23T07:34:00.002+01:00

Czyli co zamierzamy w przyszłym czasie zrecenzować.

Na początek ustawia się zręcznościowa gra pod tytułem "Trine". Za nią jest król RTS-ów "Starcraft". Hanek zamierza zabrać się za reckę "The Elder Scrolls 4: Oblivion". Oprócz tego wszystkiego zrecenzowany zostanie najnowsza gra ze stajni Capcom, "Dark Void".

Korzystając z okazji, zapraszam Was do przeczytania mojej recenzji The Sims 3 już oficjalnie opublikowanej na GameRar.pl

Dark Void - Demo już grane

2010-01-20T04:10:00.003+01:00

Zobacz czy warto zagrać w Dark Void oraz jak sprawdzają się zachwalane przez Capcom elementy t.j. latanie!

Najnowsza produkcja studia Capcom, Dark Void miała zaskoczyć niesamowitymi akrobacjami i walką zrealizowaną w powietrzu jak i na ziemi. Udało się w połowie. To co miało być świetne jest mierne. A szkoda to mogła być całkiem przyzwoita produkcja TPP.

Wstęp to oczywiście intro pokazujące nas i zdobycie plecaka odrzutowego. Skoro już mamy czym latać czas przejść do eksterminacji „Obserwatorów”. Przebrnąłem przez słabo zrealizowany tutorial pokazujący podstawowe przyciski (w sumie 8), które odpowiadały za lot, uniki, lądowanie i startowanie. Taka ilość w zupełności wystarcza do sprawnego operowania lotu. Latanie to jeden z najważniejszych elementów rozgrywki i właśnie tego jest w grze najwięcej. W takim razie, sterowanie pułapem i kierunkiem lotu jest chyba najważniejsze, tylko szkoda że czułość myszy jest ustawiona na średnią a sterowanie przy takim ustawieniu jest niemożliwe. Z dziesięć razy wchodziłem w opcje i zmieniałem ustawienia nim dobrałem odpowiednie.

Gdy wszystkie techniczne sprawy miałem za sobą, czas przyszedł na misje. Rozwal wieżyczki, statki obcych i działko, niby prosta sprawa bo co to dla takiego kozaka z plecakiem odrzutowym jak ja. A jednak nie. Gra zaskoczyła mnie… trudnością namierzania. Im bliżej byłem celu, tym ciężej się namierzało. Nie wiem, jakim cudem twórcy nie dopracowali tego elementu. Fruwanie za kosmitami zajęło mi całe 10 minut! Ja w prawo, oni w lewo. Ja w lewo, oni w prawo. I nie świadczy to o świetnej sztucznej inteligencji. Wręcz przeciwnie. Lecąc na nich na pewno będzie kraksa i… odbijesz się w drugą stronę. No tak już bywa i „bywać” musi aby nikomu nie było za łatwo.

Powietrzne akrobacje już za mną, i bardzo się cieszę. Kolejnym celem jest malutka baza/magazyn. Lądowanie to nic innego jak wciśnięcie jednego klawisza i czekanie aż nasz bohater postawi stopy na ziemi. Wtedy wyciągamy naszą giwerę i ładujemy w obcych kilogramami ołowiu. Wytrzymałość przeciwników to tu za duża nie jest.. Kilka serii w tors i „Obserwator” ściera olej. A szkoda. Bo mogliby być jak terminatorzy. Silni, wytrzymali i nie do zatrzymania. Ich bronie to działka plazmowe (te większe i maszynowe). Dość skuteczne, szczególnie na małe, szybko poruszające się stworki, które skaczę wokół i na Ciebie. Po zniszczeniu panelu sterowania uciekamy z budynku.

I tu właśnie kończy się demo. Cutscenka końcowa, w której wkracza jakiś wielki robot jednym strzałem rozwala statek transportowy rebeliantów nie zrobiła na mnie żadnego wrażenia. Nawet nie wiem czy powinna robić wrażenie na kimkolwiek. Jeżeli pograć w Dark Void to jedynie na lądzie.

TawernaGier.pl moim okiem

2010-01-19T16:16:00.007+01:00

Witam nazywam się Hanek. Tak na mnie mówią znajomi. Jestem skromnym fanem Yamnicka jak i jednym z jego najlepszych przyjaciół. Zapraszam do przeczytania mojego pierwszego tekstu tutaj.

     Od kiedy Yamnick został jednym z newsmen'ów na TawernieGier śledzę jego postępy. Tawerna na początku robiła bardzo miłe wrażenie. Obiecująco ciekawe news'y, recenzje, zapowiedzi. Najchętniej czytałem news'y i recenzje autorstwa Yamnicka były one obszerne długie i wyczerpujące dany temat.(Nie dla tego, że to mój kolega). Natomiast teksty pozostałych redaktorów były dość krótkie i czytało się je przyjemnie choć bez zgrzytów się nie obeszło.
    Odwiedzałem ich stronę bardzo często, naprawdę często i cieszyłem się z sukcesu jaki odniósł Yamnicka. Sam chciałem spróbować ale postanowiłem zostać jedynie czytelnikiem. Bardzo krótko jego odejściu z szeregów Tawerny, straciła dużą cześć swojej zawartości. Yamnick pisał 5-6 news'ów dziennie a pozostali jeden lub dwa news'y dziennie i w dodatku takie, że nie trzeba było ich otwierać, aby je przeczytać do końca (od tamtego czasu nie wiele się zmieniło).
    Moim zdaniem Yamnick odwalał całą brudną robotę za wszystkich. Kiedy ostatnio postanowiłem odwiedzić ich stronę bardzo się zdziwiłem. Nie wierzę że jeszcze ktoś tę stronę odwiedza! News'y krótkie, a wyrazy można policzyć na palcach. Newsman’i są tam tak leniwi że nie poczytają nic więcej o temacie, na który piszą, zapewne oglądają filmiki na Youtube i to do połowy. Nie chcę robić im gorszego „doła” więc na tym zakończę.

Tak prezentuje się TawernaGier bez wspaniałego Yamnicka.

Polecam go wszystkim portalom, które poszukują dobrego wręcz wspaniałego redaktora.

Pozdrawiam wszystkich czytelników tego bloga, jak i mojego najlepszego kumpla Yamnicka.

Mam nadzieję, że na blogu pt.: ''KRONIKI YAMNICKA'' pojawi się więcej moich artykułów.

Pozdrawiam!

Wideorecenzja Mount & Blade

2010-01-18T04:42:00.004+01:00

Tym razem (bo nowości ostatnio dużo) przedstawiam Wam moją pierwszą wideorecenzję gry Mount & Blade.
W sumie z wideo to ona ma gameplay, ode mnie jest głos. Powinno wystarczyć.

Jest to dość krótka wideorecka. Trwa zaledwie 2 minuty, ale to co w grze najważniejsze zostało zgrabnie omówione i zaprezentowane na filmie. Już niedługo obiecuję dłuższą wideorecenzję..może Starcraft....

//Update: Ach, jak ja lubię jak dopatrzę się błędu po dodaniu filmiku... chodzi o powtórzenie słowa "gra" :) Czasem się zdarzy...

Świat zna CD-Action

2010-01-18T01:51:00.001+01:00

To że zna, to niby rzecz oczywista. Ale jak miło jest zobaczyć że polskie jest dobre a nawet najlepsze.

Najlepsze polskie czasopismo dla graczy zrecenzowało Mass Effect 2 jako pierwsi u nas i jedni z pierwszych na świecie! To jest wyczyn i to nie byle jaki. Gra dostała 10/10 i została przez nich okrzyknięta "Najlepszy shooter taktyczny ostatnich lat", "Najlepsza gra RPG wszechczasów" oraz dostała "Znak Jakości CDA". Żeby to ocenić muszę zagrać. Ale CD-Action byle czego nie nazywa czymś. Wszystko możecie zobaczyć tu.

Nagranie 2 - Nie będzie wywiadu i o nowym trailerze Just Cause 2

2010-01-16T19:03:00.001+01:00

Kolejne nagranie (wpadłem w szał nagrywania, dobrze że chociaż z sensem). Tym razem o wywiadzie z Groszkiem i interaktywnym trailerze Just Cause 2.

TRAILER

Rewolucja technologiczna by Yamnick

2010-01-16T18:10:00.003+01:00

Wiadomo, świat idzie do przodu to dlaczego ja nie? Dlatego postanowiłem nagrywać co jakiś czas zamiast dodawania wpisów (to nie znaczy że ich nie będzie). Słucha się lepiej niż czyta, a dodatkowo będziecie mogli usłyszeć mój prawdziwy, realny, oryginalny i autentyczny głos! Fajnie? Zapraszam po więcej!

Pierwsze nagranie nie jest długie, ale wystarczająco dużo wnosi to tematyki bloga. Jest Tawerna (jak ja ich lubię). Jestem ja i mój blog. Wszystko będzie w zgrabnym flash player co nie sprawia nikomu problemu. Nie przedłużam i zapraszam.

TawernaGier.pl - "Interwju" z Groszkiem

2010-01-16T16:46:00.003+01:00

Zmiana CMS'u to na TawernieGier głośny temat. Staram się porozmawiać z tamtejszym Redaktorem Naczelnym. Na razie bez rezultatu.

To czy będzie chciał pogadać ze mną, zależy od jego humoru. Napisałem mu wczoraj wiadomość ale jeszcze nie odpisał. Hmmm, może się wstydzi? A szkoda. Bardzo chciałbym się dowiedzieć kilku rzeczy.

Oczekujcie jego reakcji!

TawernaGier.pl - przesiadka

2010-01-15T00:30:00.000+01:00

O tym, że TawernaGier.pl postanowiła zmienić CMS widziałem od dawna. Trzymałem to w tajemnicy. Teraz metamorfozę przeszli i jest trochę lepiej ale i gorzej. Poniżej wyjaśnię dlaczego.

Nowy CMS to nic innego jak blogowy WordPress. Wykorzystuje go m.in. GameZilla.pl. Przy odpowiedniej konfiguracji, skryptach i layoucie całość może być naprawdę świetnie zrobiona. Tyle że tu nie jest tak pięknie. Nie wiem skąd pochodzi theme Tawerny, ale jestem skłonny sądzić że nie jest to projekt na zamówienie. A jeśli jest, to niezbyt oryginalny. A szkoda.

Ok. Koniec chwalenia, przejdźmy do tej gorszej strony medalu. Są błędy w tłumaczeniu (czyli raczej darmowy theme). Słaba ocena użytkowników. Złe rozłożenie elementów i głupie odnośniki

Tak więc, Tawerna wstydź się! Jeżeli coś robić to dobrze!.

Prototype - Recenzja

2010-01-13T20:24:00.000+01:00

Oto moja recenzja Prototype. Tekst wklejam tu, ponieważ muszę zasięgnąć Waszej opinii przed publikacja tekstu na GameRar.

Na początku, grę oceniałem na trywialny i niewarty uwagi gniot. Lekko przestarzała grafika, marne chwyty marketingowe i nieznajomość tytułu. Po pierwszym odpaleniu okazało się…. że to naprawdę przyzwoita gra, w którą warto poznać, chociażby oglądając grę innej osoby.

„Rat(at)uj”

Główny bohater, Alex Mercer to wynik eksperymentu wojskowego z nowym wrusem. Jego zarażenie przekłada się na wiele zdolności i niesamowitą siłę. A zamiary nie są do końca zgodne z ratunkiem ludności Manhattanu. On chce dopaść osobę odpowiedzialną za jego przekleństwo. Przechodzi wiele etapów swojego „rozwoju”, a z czasem może ulepszać sposoby poruszania się i walki za Evolution Points zdobywane poprzez eliminację innych zarażonych, wykonywanie misji i niszczenie drużyn uderzeniowych. Alex posiada jeszcze jedną specjalną zdolność, mianowicie konsumpcja, dzięki której odnawia punkty życia oraz przybiera kamuflaż zjedzonego (nie dotyczy mutantów). Po drodze spotyka wiele rodzajów jednostek wojskowych, w tym superżołnierzy zbliżonych mocami do nas oraz bardzo mało mutatów. Bo tylko trzy typy oraz kilka rodzajów bossów, które jakoś nie imponują.

„Village People”

Miejska dżungla jak na Manhattan jest bardzo uboga. Budynki się powtarzają a ich detale są trochę w tyle za innymi produkcjami tego roku. Wytłumaczenie na to jest chyba jedno. To gra „freeroamingowa” a co za tym idzie, szczegółowość każdego elementu budynku źle przekładałoby się na wydajność. A skoro tak jest z budynkami, to jak z ludźmi i resztą? No, tak samo. Przechodnie dość często się powtarzają, grupy wojskowych są zawsze identyczni a modeli samochodów jest kilka. Oprócz cywilnych pojazdów znajdziemy trzy i jeden specjalny dostępny w tylko w misji. Trochę biednie, ale przemieszczanie się za pomocą pojazdów byłoby o wiele wolniejsze od „chodzenia z buta”.

„Dryn, Dryn!”

Fabuła może nie jest jakąś wymyślnością, bo Alex to nie heroiczny altruista, tylko zwykły mściciel. Wkręcenie gracza w wir wydarzeń następuje już na początku. Ani ono efektowne ani skuteczne. Misje głownie polegają na eliminowaniu jego wrogów i osób niewygodnych. Wygląda to mniej więcej tak: idź>zabij/skonsumuj/zniszcz>wróć. Są też misje różniące się od tego schematu ale jest ich nie wiele. A skoro nie wiele, to powinny być urozmaiceniem rozgrywki. Niestety, są raczej katorgą dla gracza. Atakowanie obozu, w którym mamy zniszczyć jakiś generator, jest bezsensu jeżeli znajduje się tam ekstraktor gazu zabijającego zarażonych mija się z celem. Aby zniszczyć ekstraktor trzeba się tam zbliżyć, lecz co z tego skoro zaraz zaatakuje nas pół wojska z wyspy? Wtedy najlepszym rozwiązaniem jest wykorzystanie środka lokomocji.

„Run Forrest! RUN!”

Wątek fabularny to nie wszystko, dostępne są eventy, znajdki oraz wskazówki. Wskazówek jest pięćdziesiąt natomiast znajdek jest dwieście. Osobiście nie udało mi się ich wszystkich znaleźć, ale niektóre są przydatne. Ale troszkę o eventach. Pamiętacie „rampejdże” z GTA Vice City? Tu mamy to samo, a dodatkowo kilka czasowych wyzwań. Te drugie są trochę uciążliwe (jak dla mnie), ale kilku moim znajomym bardzo przypadły do gustu.

„Widzę…Co?”

Oprawa wizualna nie jest jakąś extra wyszukaną i zabójczo piękną. A szkoda, bo wymagania są za duże. Rozumiem ogrom miasta, ale troszkę lepsza optymalizacja i gra byłaby jedną z lepszych tego roku. Dźwięki, które słyszałem również nie są arcydziełem. Odgłosy ludzi, samochodów, wybuchów itp. są takie, jak w większości grach, na które nie zwracamy uwagi. Dialogi zrealizowane są dość sztywno. Choć wśród krzyków można usłyszeć dialogi ze słynnych filmowych produkcji, np. Run Forrest! Run!.

„Za całokształt”

Wrażenie po skończeniu gry i obejrzeniu „kreditsów” jest jedno: jak dobrze że nie muszę już biegać za mutantami (głęboki wdech i westchnięcie). Jeżeli wahasz się nad kupnem gry. Nie zastanawiaj się. Warto zagrać, by chociażby pobiegać po mieście i zabawić się w takiego Hulk’a po odchudzaniu. Efektownym odchudzaniu.

Plusy:

+ freeroam

+ moce Alex’a

+ ostatni boss

+ konsumpcja

+ możliwość użycia pojazdów…

Minusy:

- …niestety tylko wojskowych

- liniowe misje

- powtarzające się modele i tekstury

- mutanty

Ocena: -7

GameRar.pl - GOOD JOB!

2010-01-13T07:01:00.000+01:00

Obiecany wpis o portalu GameRar.pl To jeden z najlepszych z jakimi przyszło mi pracować.

GamesHouse, TawernaGier i GameMark to przy GameRar nowicjusze. Istniejący już dwa lata portal ma doświadczenie i sprawnie działający zespół. Recenzje i wszystkie inne teksty przez nich przygotowywane stoją na bardzo wysokim poziomie, a tylko dzięki ciężkiej pracy i rozeznaniu w środowisku można pisać świetne recki, które ludzie będą chcieli czytać. A skoro już przy ludziach jesteśmy, tam jest ich sporo, bo 1380. Dzięki czemu na forum nie ma "zastoju", newsy i recenzje są czytane oraz komentowane a shoutbox aż pęka w szwach. Czy to wszystkie zalety? Oj nie... jest ich o wiele, wiele więcej. Choćby świetny layout oraz Administrator, Proton. To jeden z lepszych ludzi zarządzających portalami i redakcjami. Przede wszystkim jest spokojny i zna się na tym, co robi.

Ale wiadomo, muszą być i wady. Jest taka jedna u GameRar, a raczej "jeden", mianowicie Mily. Również Administrator, tyle że mniej miły niż wskazuje nick. Co mnie w nim najbardziej wkurza? Chęć wyniosłości ponad innego usera. No sorry, ale zaprzeczanie wszystkiego, nawet jeśli to prawda, jest głupie. :)

Tak więc, to na razie wszystko co miałem do powiedzenia. W przyszłym czasie będzie więcej ale teraz czekajcie na reckę Prototype.